Wednesday, March 16, 2011

လမ္းမေပ်ာက္ေအာင္.လမ္းေလွ်ာက္မယ္


ညေတြက တိတ္ဆိတ္မႈကုိ
အရိပ္လိုျပဳလို႔ ေျမွာက္ပင္႔ၾကတယ္ ...

ဘ၀ေတြက ထိုးႏွက္မႈေၾကာင္႔
တခ်ိဳ႕ ကတိုးတက္
တခ်ိဳ႕ ကစိတ္ပ်က္ၾကတယ္ ...

ကုန္းေကာက္စရာမရိွေပမယ္႔
ရုန္းေလာက္တဲ႔အင္အားနဲ႔
လံု႔လမ်ားရဲ႕ေအာက္မွာေတာ႔
အေၾကာက္တရားဆိုတာ
ေဖာက္ျပားစရာကုိ မလုိခဲ႔တာ ...

လဲက်ရင္ ထလိုက္မယ္
ထူမယ္႔သူကုိ မေမွ်ာ္ဘူး...
ႏြမ္းလွ်ရင္ ကလိုက္မယ္
အားေပးသူမရိွလည္း ျဖစ္တယ္ ...

ကုိယ္႔စိတ္နဲ႔ ကုိယ္႔အရိပ္
တြဲေနေသးသေရြ႔
ဘယ္လမ္းဘယ္ေလာက္ေ၀းပေစ
ေမွ်ာ္မွန္းတဲ႔အတိုင္း ေလွ်ာက္လွမ္းရဲတယ္ ...

မရိွတဲ႔ ကံကုိလည္း မေတာင္႔တဘူး ...
ရိွတဲ႔ ဥာဏ္ကုိပဲ ေရာင္းခ်မယ္ ...
၀ီရိယကုိ စိုက္ထုတ္
ကာယအလုပ္ လုပ္လည္းျဖစ္တယ္ ...

ဒူးမေခါက္သေရြ႔ ဒူးမေထာက္ဘူး...
ေဘးမေရာက္သေရြ႔ ေျပးမေၾကာက္ဘူး...

ဘ၀ကုိ ခုတံုးလုပ္
လူလံုးျပဳတ္လဲ အပူရုပ္ေတာ႔မလုပ္ဘူး ...
ကုိယ္႔လက္နဲ႔ ကိုယ္႔ေျခ
သက္ေသေတြတည္မယ္ ...
ကိုယ္႔ကုိကိုယ္မာန္တင္း
ဖန္ဆင္းရဲတယ္ ...

နာက်င္မယ္႔ ၾကမၼာေတြ
လာခ်င္လည္းလာပါေစ ...
ကိုယ္႔ဘ၀အတြက္
ဘ၀ကုိကုိယ္စားျပဳ
အနာဂါတ္ကိုထုဆစ္မယ္ ...
ဆုျဖစ္မယ္႔အေတြးေတြနဲ႔
ေလွ်ာက္လွမ္းမယ္႔လမ္းကေတာ့
မေ၀းေတာ႔ပါဘူးေလ ... ။

No comments:

Post a Comment

Myanmar Student Monks Organization in Thailand. Powered by Blogger.