Saturday, July 30, 2011

ပိုင္းေလာ့ဆရာေတာ္ဘုရားသို႔ေက်းဇူးတင္ျခင္း

       ရန္ကုန္ျမဳိ႕၊ဗဟန္းျမဳိ႕နယ္ မုိးညွင္းသိဂၤ ီေက်ာင္း ပိုင္းေလာ့ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ 
၁၃၇၃-ခု  ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ (၁၅)ရက္၊ ၃၀-၇-၂၀၁၁ စေနေန႔တြင္၊ ထုိင္းႏုိင္ငံ၊ဘန္ေကာက္ျမဳိ႕ 
ဘန္ဘြန္း၊ ငါးေသတၱာစက္ရုံတရားပြဲသုိ႔ ခင္ပြန္းၾကီးဆယ္ပါးကန္ေတာ့ခန္းတရားေဒသနာေတာ္
ျမတ္ကို ေဟာၾကားခ်ီးျမွင့္ရန္ ၾကြေရာက္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ထုိသို႔ၾကြေရာက္စဥ္ တရားပြဲမစခင္ ငါးေသတၱာစက္ရုံအနီးရွိ ျမန္မာေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာစံေက်ာင္းသို႔ နာရီ၀က္ခန္႔အနားယူရန္ ၾကြေရာက္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။
    ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ဘုရား စံေက်ာင္းတြင္ ေခတၱအနားယူေတာ္မူစဥ္ ဆရာေတာ္ဘုရားႏွင့္ 
ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားအား ျမန္မာေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ဥကၠ႒ဆရာေတာ္မွၾကဳိဆုိဧည့္ခံ စကားေျပာရင္း ထုိင္းႏုိင္ငံေရာက္ ျမန္မာေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ား အေၾကာင္းတစ္စိတ္တစ္
ေဒသႏွင့္ျမန္မာေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားမွ ျမန္မာျပည္သားတုိ႔အတြက္ ပညာေရးဘာသာေရး လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားကုိရွင္းလင္းေျပာဆုိတင္ျပခဲ့ပါသည္။ ဆရာေတာ္ဘုရားနွင့္ဆရာ၊ ဆရာမတုိ႔မွ
ယခုလိုေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေျပာဆုိသိရွိခြင့္ရျခင္းအတြက္ အင္မတန္မွ၀မ္းေျမာက္ပါေၾကာင္းျပန္လည္ ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ 
     တဆက္ထည္းမွာပင္ ေက်ာင္းသားဥကၠ႒ဆရာေတာ္မွ အခြင့္သာခဲ့မည္ဆုိလွ်င္ေက်ာင္းသားရဟန္း ေတာ္မ်ားအတြက္ ရန္ပုံေငြတရားပြဲခ်ီးျမွင့္ဘုိ႕ ေလ်ာက္ထားခဲ့ရာတြင္ ဆရာေတာ္ဘုရားမွ ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာလက္ခံကာ အခြင့္ၾကဳံခဲ့ပါက ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ဓမၼဒါနျပဳလိုပါေၾကာင္း မိန္႔ၾကားေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။ ထုိ႔အျပင္ဆရာေတာ္ဘုရားမွ ေက်ာင္းသားရုံးခန္းအတြက္ တလစာ ကိုးေထာင္(၉၀၀၀) 
ဘတ္တိတိကုိ  ဥကၠ႒ဆရာေတာ္သို႕ လွဴဒါန္းသြားခဲ့ပါသည္။
ထုိကဲ့သုိ ့ ထိုင္းႏုိင္ငံသုိ႔ၾကြေရာက္ကာ ျမန္မာျပည္သားတုိ႔အတြက္ စိတ္ႏွလုံးေအးခ်မ္းေစေသာ 
ျမတ္ဗုဒၶ၏ေဒသနာေတာ္ျမတ္ကုိ ေဟာၾကားခ်ီးျမွင့္လ်က္ ျမန္မာေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားအဖြဲ႕ သင္တန္းေက်ာင္းတလစာအတြက္ လွဴဒါန္းေပးခဲ႔ေသာ ပို္င္းေလာ့ဆရာေတာ္ဘုရားအား ျမန္မာေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားအဖြဲ႕မွေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ မွတ္တမ္းတင္ ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါသည္။
                                                                                       ဥကၠ႒ဆရာေတာ္ M.S.M.O

Sunday, July 24, 2011

ျမန္မာနုိင္ငံေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာစံေက်ာင္းသုိ႔...ေက်းဇူးတင္၀မ္းေျမာက္ျခင္း

ထုိင္းနုိင္ငံေရာက္ ျမန္မာေက်ာင္းသား ရဟန္းေတာ္မ်ားအဖြဲ႔မွ တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ထားေသာ စာသင္ေက်ာင္းတြင္ ကြန္ပ်ဳတာသင္တန္းအတြက္ ကြန္ပ်ဳတာမ်ားလုိအပ္လွ်က္ရွိပါသည္။ ကြန္ပ်ဳတာ၌ စိတ္ပါ၀င္စားၾကေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္လည္း တစ္ေန႔တစ္ျခား မ်ားျပားလာလွ်က္ရွိသည္။
လက္ရွိ ကြန္ပ်ဳတာ (၅)လုံးအျပင္ ေနာက္ထပ္ (၁၀)ေက်ာ္ေလာက္ လုိအပ္လွ်က္ရွိခဲ႔ပါသည္။ အထက္ပါ လုိအပ္ခ်က္မ်ားကုိ တတ္စြမ္းသေလာက္ တစ္က္တလမ္းမွ ျဖည္႔ဆည္းေပးနုိင္ရန္ ထုိင္းနုိင္ငံ၊ ဘန္ဘြန္း၊ ငါးေသတၱာစက္ရုံးအနီး စြယ္ (၁၄) လမ္းတြင္တည္ရွိေသာ "ျမန္မာေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာစံေက်ာင္း"မွ ဆရာေတာ္မ်ား ဦးေဆာင္လွ်က္ စံေက်ာင္းမိသားစုမ်ားကုိယ္စား အသင္းဥကၠဌ ဦးေဇာ္မင္းမွ 10/7/2011 တနဂၤေႏြေန႔ ည (4)နာရီတြင္ ေက်ာင္းသားစာသင္ေက်ာင္းတြင္ ကြန္ပ်ဳတာ (၅)လုံး၀ယ္ယူရန္ (၅၀၀၀၀) ဘတ္တိတိကုိ ေက်ာင္းသားဥကၠဌ ဆရာေတာ္သုိ႔ လွဴဒါန္းခဲ႔ပါသည္။
ထုိလွဴဒါန္းေငြနွင္႔ အျခားေသာလွဴဒါန္းေငြမ်ား စုေပါင္းကာ 15/7/2011ေန႔တြင္ ေက်ာင္းသားဥကၠဌနွင့္ အတြင္းေရးမွဴးတုိ႔ ကုိယ္တုိင္ ကြန္ပ်ဳတာတစ္စုံလွ်င္ (၈၉၀၀)ဘတ္ျဖင္႔ ကြန္ပ်ဳတာ(၁၀)လုံး၀ယ္ယူခဲ႔ပါသည္။ ယခုအခါေက်ာင္းသားစာသင္ေက်ာင္းတြင္ ကြန္ပ်ဳတာ (၁၅)လုံးျဖင္႔ စတင္လည္ပတ္ေနျပီျဖစ္ပါသည္။
ဤကဲ႔သုိ႔ကြန္ပ်ဳတာ၀ယ္ယူနုိင္ရန္ အလွဴေတာ္ေငြမ်ားကုိ ဦးေဆာင္ထည္႔၀င္လွဴဒါန္းေပးခဲ႔ေသာ "ျမန္မာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ စံေက်ာင္းမိသားစု"ကုိ အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာစြာျဖင္႔ ထုိင္းနုိင္ငံေရာက္ ျမန္မာေက်ာင္းသား ရဟန္းေတာ္မ်ားအဖြဲ႔မွ မွတ္တမ္းတင္ ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါသည္။

ဆာရပူရီသုိ႔...ေက်းဇူးတင္၀မ္းေျမာက္ျခင္း

ထုိင္းနုိင္ငံဆာရပူရီခရုိင္သုိ႔ေရာက္ရွိေနၾကေသာ ျမန္မာနုိင္ငံ၊ ပဲခူးတုိင္း၊ ေက်ာက္ၾကီး
ေဒသမွျမန္မာဗုဒၶဘာသာ၀င္မိသားစုတုိ႔က 12,13/7/2011ေန႔မ်ားတြင္ ၀ါဆုိသကၤန္းလွဴဒါန္း
ပြဲနွင္႔ညတရားပြဲမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့ပါသည္။ ထုိပြဲသုိ႔ေက်ာင္းသားဥကၠဌဆရာေတာ္ ဦးဣေႏၵာဘာသ၊
ပညာေရးမွဴးဆရာေတာ္ ဦးေတဇဓမၼ၊ ဘ႑ာေရးမွဴးဆရာေတာ္ ဦးေကာ၀ိဒတုိ႔ၾကြေရာက္ခဲ႔ပါသည္။ 
ထုိ၀ါဆုိသကၤန္းလွဴဒါန္းပြဲနွင္႔ညတရားပြဲသည္ ေက်ာင္းသားစာသင္ေက်ာင္းတြင္ လုိအပ္သည္႔ 
အရာမ်ားကုိ၀ယ္ယူအသုံးျပဳနုိင္ရန္ျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္သည္။ တရားပြဲကုိ ဆရာေတာ္ ဦးေတဇဓမၼမွ
ေဟာၾကားခ်ီးျမွင္႔ခဲ႔ပါသည္။ တရားပြဲမွရရွိလာေသာ ဓမၼပူဇာမ်ားကုိ ဓမၼကထိကဆရာေတာ္ ဦးေတဇဓမၼမွ ေက်ာင္းသားဥကၠဌဆရာေတာ္ထံသုိ႔ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ ကားအသြား 
အျပန္အတြက္ ၄၀၀၀ ဘတ္ကုိ ေဒၚေအးမွ လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။
ဆာရပူရီမွ၀ါဆုိသကၤန္းနွင္႔ညတရားပြဲမွရရွိေသာအလွဴေငြစုစုေပါင္းမွာ "25000" ဘတ္တိတိ
ျဖစ္ပါသည္။
ညတရားပြဲခ်ီးျမွင္႔ေဟာၾကားေပးေသာ ဓမၼကထိကဆရာေတာ္ ဦးေတဇဓမၼအားလည္းေကာင္း၊
ကားခအသြားအျပန္လွဴဒါန္းေပးေသာ ဒါယိကာမၾကီး ေဒၚေအးအားလည္းေကာင္း၊ ၾကြေရာက္
ခ်ီးျမွင္႔ေပးေသာ ဥကၠဌဆရာေတာ္နွင္႔ဘ႑ာေရးမွဴးဆရာေတာ္တုိ႔အားလည္းေကာင္း၊ ၀ါဆုိ
သကၤန္းဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပြဲနွင္႔ညတရားပြဲျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေပးၾကေသာ
ဒါယကာ၊ဒါယိကာမ ညီအစ္ကုိေမာင္နွမအေပါင္းသူေတာ္ေကာင္းတုိ႔အားလည္းေကာင္း ျမန္မာ
ေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားအဖြဲ႔မွ ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာမွတ္တမ္းတင္
အပ္ပါသည္။ 
ပုံ/ ထုိင္းနုိင္ငံေရာက္ျမန္မာေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားအဖြဲ႔

ဘ႑ာေရးစာရင္းရွင္းတန္း



ဦးဝိသုဒၶထံမွ ကုန္က်ေငြစာရင္း
စဥ္ ေန႔စြဲ အေၾကာင္းအရာ ကုန္က်ေငြ
1 20, 3,2011 ရံုးခန္းခလြွဲအပ္ေငြ 9000
2 24, 3, 2011 ဓာတ္ပံုကူးခ ကားခပါ 188
3 27, 3,2011 ဘ႑ာေရးမွဴး(၁) အားအပ္ေငြ 10000
4 5, 4, 2011 မဟာခ်ိဳင္ကားအတ္ဆီးဒန္႔သြားကားခ 200
5 10,4, 2011 ကားတိုက္မွဳ လွဴဒါန္းေငြ 15000
6 9, 4, 2011 ရံုးခန္းငွားသူအား ဦးေတဇတာဝန္ခံ ထုပ္ေခ်းေငြ 20000
7 19,4, 2011 ရံုးခန္းလြဲွအပ္ 9000
8 24.4,2011 ရန္ကုန္ၿပန္ လက္က်န္ေငြ အားလံုး ဦးၾသဘာထံလြဲအပ္ 10694

18,7, 2011 ေက်ာင္းသားရံုးခန္းလြဲွအပ္ေငြ 9000
၁၁ 23, 7, 2011 ဦးေတဇိႏၵထံလြဲအပ္ 15000
12 Total စုစုေပါင္း ကုန္ၾကေငြ 98082








23, 7, 2011 ထိ စုစုေပါင္း လက္ခံရရွိေငြ 145725
23, 7, 2011 ထိ စုေပါင္းကုန္ၾကေငြ 98082

လက္က်န္ေငြ 47643






















































2011 ခုနွစ္ ဦးဝိသုဒၵၶထံမွ ဝင္ေငြ စာရင္း
စဥ္ ရက္စြဲ အေၾကာင္းအရာ ဝင္ေငြ
1 19,3,2011 ဘ႑ာေရးမွဴးေဟာင္းမွ လက္ခံရရွိေငြ 17220
2 19,3,2011 ဘ႑ာေရးမွဴးေဟာင္းမွ လက္ခံရရွိေငြ အေၾကြေစ့ 941
3 19,3,2011 ဦးသုႏၵရထံမွ စာရင္းအၿပင္ 1800
4 20,3,2011 Royal King နို႔ဗူးစက္ရံုမွ 19200
5 3, 4, 2011 မဟာခ်ိဳင္ ဝတ္ဟုန္ေက်ာင္း တရားပြဲမွ 20290
6 3, 4, 2011 မဟာခ်ိဳင္ ဝတ္ဟုန္ေက်ာင္းတရားပြဲမွ အေၾကြေစ့ 671
7 4, 4, 2011 ဦးၿဗဟၼာဘဏ္ကတ္မွ 500
8 16, 4, 2011 A.O,S  သိုးေမြွးစက္ရံုမွ 11460
9 24,4, 2011 VT, စက္ရံု မိသားစု စာတုပဒီ 2000
10 5,6, 2011 K.DD မိသားစုမွ 3500
11 15,7, 2011 မဟာခ်ိဳင္ ဦးၾကည္ခိုင္ဦးစီးေသာ ယူနီေကာ့ 2 စက္ရံုမိသားစု 11512
12 16,7, 2011 မဟာခ်ဳိင္ ေဝလဗုဒၶဘာသာ နွင့္ ဓမၼရကၡိတ တရားပြဲမွ 16951
13 17,7, 2011 ကိုမိုးဦးေဆာင္ေသာ TEI မိသားစု 5180
14 17,7, 2011 သစၥာပါရမီလင္းေရာင္ၿခည္ 20000
15 17, 7, 2011 ခဲလွဳိင္(ေအာေဘာေတာ္) 13000
16 18,7, 2011 ပညာစာရမွ 1500
17
စုစုေပါင္းလက္ခံရရွိေငြ 145725










အမာခံေငြ နွင့္ US100 $
10 26.5.2011 ေဒၚခင္ေဆြလြင္မိသားစု ပါရမီ ရန္ကုန္      100 $
12 11,6 , 2011 ဦးသုႏၵရဘဏ္မွ  Bank to Bank 50000
13 16,6 ,2011 ဦးသုႏၵရဘဏ္မွ  Bank to Bank  109340
14 25,6, 2011 ဦးသုႏၵရဘဏ္မွ  Bank to Bank 30000
15 2, 7, 2011 ဦးသုႏၵရ 15000
15
အမာခံေငြ စုစုေပါင္း 204340
16





ဦးေတဇိႏၵမွ ဝင္ေငြ ထြက္ေငြ စာရင္း

စဥ္ ေန႔စြဲ အမည္ ဝင္ေငြ ထြက္ေငြ က်န္ေငြ
1 3, 5, 2011 ဦးၾသဘာသထံမွ 10694

2
အာစရိယပူေဇာ္ပြဲ ေက်ြးစရိတ္ 5000
3
ဆိုင္းဘုတ္ မွင္ စာရြက္
1140
4
ဦးတိကၡညာဏ ေထာက္ပံ႔ေငြ
1500
5 18, 5, 2011 ရံုးခန္းလစာ (၅လပိုင္း)
9000
6
ဦးေကာဝိဒ ဘ႑ာေရးထံမွ 6000

7
တိပိတရာပြဲ ေခြေရာင္းရေငြမွ 10470

8 19, 6, 2011 ရံုးခန္းလစာ (၆ လပိုင္း)
9000
9 23, 7, 2011 ဦးဝိသုဒၶထံမွ အပ္ေငြ 15000

10
စုစုေပါင္း 42164 25640 16524



























အစည္းအေဝးၿပီးဆံုးၿခင္း

 M .S. M.O  ထိုင္းနိုင္ငံေရာက္ ၿမန္မာေက်ာင္းသား ရဟန္းေတာ္  ဗဟိုေကာ္မတီအဖြဲ႔ဝင္ဆရာေတာ္မ်ားသည္ ေလးလပတ္ အစည္းအေဝးအခမ္းအနားကို ၂၄.၇.၂၀၁၁ ညေန႔ (၅)နာရီအခ်ိန္တြင္စတင္ျပဴလုပ္ကာ... အခမ္းအနားကို နေမာတႆ ၃ ၾကိမ္ရြတ္ဆို၍ စတင္ဖြင့္လွစ္ၿပီး ဥကၠ႒ ဆရာေတာ္မွ အဖြင့္အမွာစကားေၿပာၾကားကာ အတြင္းေရးမွဴးကလည္း ေက်ာင္းသားရံုးခမ္း၌ အလွည့္ၾက တာဝန္ထမ္းေဆာင္မည့္ ဆရာေတာ္မ်ား ပညာသင္ၾကားေရးဆရာေတာ္မ်ား တာဝန္ မပ်က္ကြက္ၾကေစရန္ ႏွင့္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ပ်က္ကြက္ပါက အစားထိုးတာဝန္ေပးအပ္ရန္ႏွင့္  မၾကြေရာက္နိုင္ပါက အခ်ိန္ ၁ နာရီေစာ၍ အေၾကာင္းၾကားေပးၾကပါရန္ တိုက္တြန္းခဲ့ၿပီး။ ဘ႑ာေရးမွဴး (၂) ကလည္း ဘ႑ာေရးဆိုင္ရာမ်ားကို ရွင္းလင္းၿပီး ဗဟိုေကာ္မတီအဖြဲ႔ဝင္မ်ားမွ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ ပညာေရး စီးလံုးညီညြတ္ေရး စသည္တို႔ကို တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း သိရပါသည္။

၄င္းအစည္းအေဝးတြင္ ဥကၠ႒မွ စာရင္းရွင္းတန္းမွာ
ဘ႑ာေရးမွဴးေဟာင္းဦးသုႏၵရထံမွ လက္ခံရရွိေငြ.......................... 18000
ကြန္ၿပူတာဝယ္ရန္ စာရပူရီတရားပြဲမွ အလွဴခံရရွိေငြ....................... 25000
စံေက်ာင္းမွ ကြန္ၿပူတာ ၅ လံုးအတြက္အလွဴေငြ..........................     50000
မားသားဘုတ္(၁၀) လံုး တလံုးလွ်င္ 7100 ႏွုန္း   .......................        71000
ေမာ္နီတာ(၈) လံုး တလံုးလွ်င္ 1850 ႏွုုန္း          ........................        14800
ပရင္တာတလံုး (Connon)                              ,......................             2500
ကားခ                                                          ............................            700
ဥကၠ႒ဆရာေတာ္မွ ကြန္ၿပဴတာဝယ္ရန္ေပးအပ္ေငြ.......................    69000
အတြင္းေရးမွဴးမွ စိုက္ထုပ္ကုန္က်ေငြ                   ......................         2000
ကုန္ၾကေငြ          စုစုေပါင္း                                    .......................    89000
 က်န္ရွိေငြ                                                              .....................       6000

တို႔ကို ရွင္းလင္းတင္ၿပသြားသည္။





Friday, July 22, 2011

MSMO ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္မ်ား ေလးလပတ္အစည္းအေ၀း

MSMO ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႔ ေလးလပတ္ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္မ်ား အစည္းအေ၀းကုိ
၂၄ ၊ ၇၊ ၂၀၁၁ ရက္ေန႔ ဖလန္ေဆာင္ MSMO ေက်ာင္းသားစာသင္ခန္းတြင္
က်င္းပျပဳလုပ္မည္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင္႔ MSMO ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္မ်ားအေနျဖင္႔
အစည္းအေ၀းကုိ မျဖစ္မေနတက္ေရာက္ၾကပါရန္ ရုိေသစြာအသိေပးေလွ်ာက္ထား
အပ္ပါသည္။

အစည္းအေ၀းက်င္းပမည္႔အခ်ိန္= ၂၄၊ ၇၊ ၂၀၁၁ ရက္ တနဂၤေႏြေန႔ ညေန ၅ နာရီ ျဖစ္ပါသည္။

Monday, July 18, 2011

အလွဴေငြေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းၿခင္း

ထိုင္းနိုင္ငံေရာက္ M  S  M  O ျမန္မာ ေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားအဖြဲ႔သို႔အလွဳဳေတာ္ေငြကို ထိုင္နိုင္ငံေရာက္ EKKAMAI-ROSOIE 30 -PM-MONSION  ေန အလွဴဒါယိကာမ ဒၚေအး CHARARO / ROON-5/219 SOIE-63 ေနအလွုဴ ဒါယိကာမ DAW SONON ။ 803- MIAMI-3 PETCH BURI ေနအလွဴဒါယိကာမ DAW RADHI မွ ျပန္ၾကားေရးဆရာေတာ္ဦးပညာစာရထံသို့ ၁၅၀၀ ဘတ္တိတိကိုဆက္ကပ္လွဴဒါန္းက ဘ႑ာေရးမွဴး ဆရာေတာ္ဦးဝိသုဒၶ ထံသို႔ျပန္လည္အပ္နွံေၾကာင္းသိရွိရပါသည္။

Sunday, July 17, 2011

အလွဴေငြေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းၿခင္း

17,7, 2011 ခုႏွစ္ တနဂ္ေႏြေန႔တြင္ ထိုင္းနိုင္ငံ ခဲလွဳိင္ (ေအာေဘာေတာ္)  ၃ ထပ္တိုက္မွ MSMO ထိုင္းနိုင္ငံေရာက္ၿမန္မာေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားအား 13000 ဘတ္ႏွင့္ သစၥာပါရမီလင္းေရာင္ၿခည္ အသင္းမွ 20000 ဘတ္ တိတိကို ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းေၾကာင္းသိရွိရသည္။ ထိုအလွဴပြဲသို႔ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔၏ ဥကၠ႒ အတြင္းေရးမွဴး ၿပန္ၾကားေရး ၄င္းပုဂၢိဳလ္မ်ား ၾကြေရာက္ခ်ီးၿမွင့္ၿပီး အလွဴေငြကို ဦးဝိသုဒၶ (ဘ႑ာေရးမွဴး) ထံသို႔ အပ္ႏွံလိုက္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။ ၄င္းအလွဴပြဲ၌ ဥကၠ႒မွ အလွဴရွင္မ်ားအား ဂုဏ္ၿပုမွတ္တန္းလွြာမ်ားေပးအပ္ကာ ထိုကုသိုလ္ေကာင္းမွဳ အစုစုတို႔ကို ေရစက္သြန္းခ်အမွ်ေပးေဝခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

မွတ္ခ်က္။   ။၄င္းပြဲမွ ကိုမင္းမင္း မလတ္ဝင္းတို႔မွ အလွဴေတာ္ေငြ ၁၀၀၀၀ ဘတ္ကို ေက်ာင္းသားရံုးခန္း၌ ကြန္ၿပူတာတင္ခုံဝယ္ရန္ အတြင္းေရးမွဴး ဦးၾသဘာသထံအပ္ႏွံေၾကာင္းသိရိွရသည္။

အလွဴေငြေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းၿခင္း

ထိုင္းနိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ Own Nwe မွ ကိုမိုး ကိုေအာင္မ်ိဳးလိွဳင္ ဦးေဆာင္ေသာ ဆြယ္ေမာ္စီ TEI Co.Ltd. မိသားစုမွ ထိုင္းနိုင္ငံေရာက္ ၿမန္မာေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားအား အလွဴေတာ္ေငြ 5180 ဘတ္တိတိကို ေက်ာင္းသားမ်ား၏ကိုယ္စား  ဦးေတဇမွ လက္ခံရယူကာ ဘ႑ာေရးမွဴး ဦးဝိသုဒၶထံသုိ႔ အပ္ႏွံေၾကာင္း သိရွိရသည္။
                                                     နတ္လူသာဓုေခၚေစေသာဝ္ !
လက္ခံရရွိသူ - ဦးဝိသုဒၶ (ဘ႑ာေရးမွဴး) Ph.0846714772

အလွဴေငြေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းၿခင္း

မဟာခ်ိဳင္ၿမို႔နယ္ ဦးၾကည္ခိုင္ ဦးစီးေသာ ယူနီေကာ့ 2 စက္ရံုမိသားစုမ်ားမွ ၿမန္မာေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားအား ပညာသင္စရိတ္ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းေငြ 11512 ဘတ္တိတိကို 15,7, 2011 ေန႔တြင္ ဦးေကာ႑ညမွ လက္ခံရယူကာ ဘ႑ာေရးမွဴး ဦးဝိသုဒၶထံသုိ႔ အပ္နွံေၾကာင္းသိရွိရသည္။
  • နတ္လူသာဓုေခၚေစေသာဝ္!
လွဴဒါန္းေငြလက္ခံရရွိသူ - ဦးဝိသုဒၶ (Ph.0846714772)

Saturday, July 16, 2011

မဟာခ်ိဳင္ တရားပြဲမွ အလွဴေငြ လက္ခံရရွိ


မဟာခ်ဳိင္ ေဝလဗုဒၶဘာသာ ေဝယ်ာေဝစၥ အသင္းဓမၼရကၡိတ အသင္းတို႔ႏွင့္အတူတကြ ၿမန္မာၿပည္သား ေရြွ႔ေၿပာင္း အလုပ္သမားမ်ား စုေပါင္း က်င္းပအပ္ေသာ(M.A) တန္း ဆရာေတာ္ ဦးေကာဝိဒ ဓမၼသဘင္မွ 16951 (၁၆၉၅၁) ဘတ္တိတိကို 16,7,2011 ခုနွစ္တြင္ ဘ႑ာေရးမွဴး ဦးဝိသုဒၶမွ လက္ခံရရွိေၾကာင္း ၿမန္မာေက်ာင္းသားရဟန္းေတာ္မ်ားအား အသိေပး ၿပန္ၾကားအပ္ပါသည္။

Saturday, July 9, 2011

"လျမတ္၀ါဆုိ"

``သေႏၶ, ေတာထြက္၊ ဓမၼစက္၊ ေဟာျမြက္လ၀ါဆုိ´´ဟူသည္ႏွင့္အညီ ျမန္မာ ၁၂-လတုိ႔တြင္ ေလးခုေျမာက္ျဖစ္ေသာ ၀ါဆုိလ၌ ေဂါတမ ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ ပဋိသေႏၶေနေတာ္မူခဲ့သည္။ ဘုရားအျဖစ္ကုိက်င့္ရန္ ေတာထြက္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ ပထမဆံုးတရားဦးဓမၼစၾကာကုိ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။ ထုိ႔ျပင္ ဤ၀ါဆုိလ၌ ဘုရား႐ွင္သည္ ေရမီးအစံုစံုေသာ တန္ခုိးျပာဋိဟာကုိ ျပေတာ္မူခဲ့သည္။ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးတုိ႔ေ႐ွ့၌ ဘုရားအျဖစ္ကုိ ၀န္ခံေတာ္မူခဲ့သည္။ ဓမၼစၾကာတရားတည္းဟူေသာ တရားရတနာ စတင္ေပၚေပါက္ ခဲ့သည္။ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးတည္းဟူေသာ သံဃာရတနာ စတင္ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။ ``ဧဟိ ဘိကၡဳ´´ဟူေသာစကားကုိ စတင္ၾကားခြင့္ရခဲ့သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျမန္မာလူမ်ဳိးတုိ႔အေနျဖင့္ ဤ၀ါဆုိလကုိ လထူးလျမတ္တစ္ခုအျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကသည္။ ``၀ါဆုိလ´´ဟူရာ၌ ၀ါ-မွာ ၀ါသ-ဟူေသာပါဠိမွဆင္းသက္လာၿပီး ``ေနျခင္း´´ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ ဆုိ-မွာ ``႐ြတ္ဆုိျခင္း´´ဟုအဓိပၸါယ္ရသည္။ ``၀ါဆုိလ´´၏ အဓိပၸါယ္အျပည့္အစံုမွာ ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါတြင္း(မုိးတြင္း) သံုးလပတ္လံုး မိမိတုိ႔သီတင္းသံုးရာေက်ာင္း၌ေနပါမည္ဟု ႐ြတ္ဆုိကတိျပဳေသာ လဟု အဓိပၸါယ္ရေၾကာင္း မွတ္သားရပါသည္။
ေ႐ွးအခါက ``၀ါဆုိလ´´ကုိ ``ျမြယ္တာလ´´ဟူ၍ေခၚဆုိေၾကာင္းသိရသည္။ ျမြယ္-မွာ ``လယ္ေျမ´´ဟူ၍အဓိပၸါယ္ရၿပီး တာ-မွာ ``တုိင္းတာျခင္း´´ဟူ၍အဓိပၸါယ္ရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၀ါဆုိလကုိ ေ႐ွးအခါက ``ျမြယ္တာလ=လယ္ေျမမ်ားတုိင္းတာေသာလ´´ဟူ၍လည္း အဓိပၸါယ္ရေၾကာင္း မွတ္သားရပါသည္။ ဤ၀ါဆုိလတြင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား မုိးတြင္းသံုးလပတ္လံုး မိမိတုိ႔ေက်ာင္း၌ ေနထုိင္ရန္ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ၾကသည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ဒါယကာ/ဒါယိကာမတုိ႔သည္လည္း ၀ါဆုိ၀ါကပ္ေတာ္မူၾကေသာ သံဃာေတာ္ အ႐ွင္သူျမတ္တုိ႔အား မိမိတုိ႔တတ္စြမ္းသည့္ ၀ါဆုိသကၤန္းတုိ႔ကုိ ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းၾကသည္။ ရဟန္းသံဃာေတာ္တုိ႔သည္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္(၁)ရက္ေန႔၌ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ေတာ္မူၾကၿပီး သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ေန႔၌ ၀ါကၽြတ္ၾကသည္။ ပထမ၀ါဆုိ၊ ဒုတိယ ၀ါဆုိအားျဖင့္ ၀ါဆုိလႏွစ္လ႐ွိေသာႏွစ္(၀ါထပ္ေသာႏွစ္)တြင္ ဒုတိယ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္(၁)ရက္ေန႔၌ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ေတာ္မူၾကရသည္။ အေရးေပၚကိစၥတစ္ခုခုေၾကာင့္ ၀ါဆုိလ၌ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းမျပဳႏုိင္ၾကေသာ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားမွာ ၀ါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္(၁)ရက္ေန႔၌ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ေတာ္ မူၾကရၿပီး တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္(၁)ရက္ေန႔၌ ၀ါကၽြတ္ၾကရသည္။ ပံုမွန္၀ါဆုိလ၌ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းကုိ ပုရိမ၀ါဆုိ သည္ဟု ေခၚေ၀ၚၿပီး အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ၀ါေခါင္လမွ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းကုိ ပစၦိမ၀ါဆုိသည္ဟုေခၚေ၀ၚသည္။
ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ၀ါဆုိ၀ါကပ္ရျခင္းအေၾကာင္းမွာ ေအာက္ပါအတုိင္းျဖစ္သည္။ ျမတ္စြာဘုရား႐ွင္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္၊ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေတာ္မူစဥ္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားသည္ ေႏြ, မုိး, ေဆာင္း ဥတုသံုးပါးလံုး ခရီးလွည့္လည္သြားလာၾကသည္။ မုိးတြင္းကာလ ေတာင္သူလယ္သမားတုိ႔ လယ္ယာစုိက္ပ်ဳိး ခ်ိန္တြင္ ခရီးလွည့္လည္ၾကေသာ သံဃာေတာ္တုိ႔ေၾကာင့္ စုိက္ပ်ဳိးထားေသာ ေကာက္ပဲသီးႏွံ မ်ား ပ်က္စီးၾကရသည္။ ထုိအခါ ဒကာ/ဒကာမ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားက ခရီးလွည့္လည္သြားလာၾကေသာ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားကုိ ကဲ့ရဲ႔ျပစ္တင္ၾကသည္။ ``သာသနာပတိတၳိမ်ားသည္ပင္ ဤကဲ့သုိ႔မုိးတြင္းကာလ၌ ခရီးမသြားၾက၊ တိရစၦာန္ငွက္မ်ားသည္ပင္ ဤမုိးတြင္းကာလ၌ အရပ္တပါးသုိ႔ မပ်ံသန္းၾကဘဲ မိမိတုိ႔အသုိက္အတြင္း၌ ေနၾကသည္။ ဤသာသနာတြင္း၌ေနၾကေသာ ငါတုိ႔ကုိးကြယ္ရာ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ မိမိတုိ႔ေနရာ၌ ေအးေအးေဆးေဆးမေနၾကဘဲ မုိးတြင္းႀကီး၌ ခရီးလွည့္လည္ ၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ငါတုိ႔စုိက္ပ်ဳိးထားေသာ ေကာက္ပဲသီးႏွံမ်ား ပ်က္စီးၾကရသည္´´ ဤကဲ့သုိ႔ ျပည္သူ/ျပည္သား ဒကာ/ဒကာမ တုိ႔က မုိးတြင္း၌ခရီးလွည့္လည္ၾကေသာ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားကုိ ကဲ့ရဲ႔ျပစ္တင္စကားဆုိၾကသည္။ ထုိအေၾကာင္းကုိ ဘုရား႐ွင္ၾကားသိ ေတာ္မူေသာအခါ ရဟန္းသံဃာေတာ္အားလံုး ၀ါတြင္း(မုိးတြင္း)ကာလ၌ ခရီးလွည့္လည္ျခင္းမျပဳဘဲ ၀ါတြင္းသံုးလပတ္လံုး မိမိတုိ႔၏ ေက်ာင္းတုိက္အတြင္း၌ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းျပဳ၍ ရဟန္းတရားပြားမ်ားအားထုတ္ရန္ ပညတ္ေတာ္မူသည္။ ထုိ႔ျပင္ ၀ါက်ဳိး ၀ါျပတ္ ၀ါမကပ္ ၾကေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္ေစဟု သိကၡာပုဒ္ပညတ္ေတာ္မူခဲ့သည္။
ထုိကဲ့သုိ႔ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ေတာ္မူၾကေသာ ရဟန္း သံဃာေတာ္မ်ားမွာ ၀ါမကၽြတ္ခင္၀ါတြင္း၌ အေရးအေၾကာင္းကိစၥမ႐ွိဘဲ အရပ္တပါးသုိ႔ ညဥ့္အိပ္ညဥ့္ေန မသြားရေပ။ အကယ္၍ မျဖစ္မေန သြားရမည့္ အေရးႀကီးကိစၥေပၚလာလွ်င္ ၀ါပန္ၿပီး သြားခြင့္႐ွိသည္။ သုိ႔ေသာ္ (၇)ရက္ေက်ာ္ေအာင္ေနခြင့္မ႐ွိေပ။ ၀ါပန္သည့္ေန႔မွ (၇)ရက္ မေက်ာ္မီ မိမိမူလသီတင္းသံုး ၀ါဆုိသည့္ဌာနသုိ႔ ျပန္လာၾကရသည္။ ဤသည္တုိ႔မွာ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျခင္းႏွင့္ ၀ါပန္ျခင္း အေၾကာင္းမ်ားျဖစ္သည္။
ထုိ႔ျပင္ ၀ါဆုိလျပည့္ေန႔သည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျမန္မာလူမ်ဳိးတုိ႔အတြက္ အလြန္ထူးျမတ္ေသာ ဓမၼစၾကာအခါေတာ္ ေန႔လည္းျဖစ္ေပသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃-ခုႏွစ္၊ ၀ါဆုိလျပည့္ေန႔အခါက ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ကုိးကြယ္ရာ ေဂါတမဘုရား႐ွင္သည္ ``ဘိကၡဴနံ ပဥၥ၀ဂၢီနံ´´အစခ်ီေသာ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ျမတ္ႀကီးကုိ အ႐ွင္ေကာ႑ညအမွဴးျပဳေသာ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦး တုိ႔အား အဦးဆံုး ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၀ါဆုိလျပည့္ေန႔ကုိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားက ``ဓမၼစၾကာအခါေတာ္ေန႔´´ဟု သတ္မွတ္ခဲ့ၾကသည္။
၀ါတြင္းကာလ ဥပုသ္ေန႔မ်ား၌ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ဒကာ/ဒကာမအေပါင္းတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔ႏွင့္နီးစပ္ရာ ရပ္ကြက္ဓမၼာ႐ုံ မ်ားသုိ႔လည္းေကာင္း၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ားသုိ႔လည္းေကာင္း သြားေရာက္၍ သီတင္းသီလေဆာက္တည္ျခင္း၊ တရားဘာ၀နာပြားမ်ားျခင္း-စေသာ ကုသုိလ္အမႈတုိ႔ကုိ ျပဳလုပ္ၾကသည္။ ထုိ႔ျပင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားသည္ အသင္းအဖြဲ႔ မ်ားစုၿပီး ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ကုိ ႐ြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေလ့ ႐ွိၾကသည္။ အခ်ဳိ႔လူငယ္လူ႐ြယ္မ်ားမွာ မိမိတုိ႔ရပ္ကြက္ အတြင္း၌ အသင္းမ်ားဖြ႔ဲ၍ ၀ါတြင္းဥပုသ္ေန႔နံနက္တုိင္း ဘံုဆြမ္းမ်ားေလာင္းလွဴ ေလ့႐ွိၾကသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္သူေတာ္စင္တုိ႔၏ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ားျပဳလုပ္ရာလ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ရဟန္း သံဃာေတာ္မ်ား၀ါဆုိ၀ါကပ္၍ ရဟန္းတရားအားထုတ္ရာလ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ဘုရား႐ွင္၏ ပဋိသေႏၶယူရာ, ေတာထြက္ရာ, ဓမၼစၾကာတရားဦးေဟာေတာ္မူရာလ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း ဤ၀ါဆုိလကုိ အလြန္ထူးျမတ္ေသာ ``လျမတ္၀ါဆုိ´´ဟု ေခၚေ၀ၚမႈျပဳခဲ့ ၾကသည္။
ထြန္းေဇာ္ဦး

ဝါဆုိသကၤန္း လွဴဒါန္းရက်ိဳး ႏွင့္ ဝါဆုိသကၤန္းျဖစ္ေပၚလာပုံ

ဝါဆုိသကၤန္း လွဴဒါန္းရက်ိဳး
ဝါဆုိသကၤန္း အလွဴဟာ အၿမဲမျပတ္ ကုသုိလ္ျဖစ္ေစတဲ့ နိဗဒၶအလွဴ (၇)မ်ိဳးထဲမွာ ပါဝင္တဲ့ ကုသုိလ္ျဖစ္ၿပီး ဒီကုသုိလ္ကုိ အၿမဲမျပတ္ ဆင္ျခင္ပြားမ်ားေနမယ္ဆုိရင္ ေသၿပီးေနာက္ ဘဝမွာ အပါယ္မလားဘူးလုိ႔ အ႒ကထာဆရာမ်ားက ဖြင့္ျပထားပါတယ္။ အဲဒီနိဗဒၶအလွဴ (၇)မ်ိဳးက
၁။ သရဏဂုံတည္ေနျခင္း
၂။ ငါးပါးသီလလုံၿခဳံေနျခင္း
၃။ စာေရးတံမဲအလွဴ လွဴဒါန္းျခင္း
၄။ လျပည့္လကြယ္ ၁၅ရက္ေန႔မ်ားမွာ လွဴဒါန္းတဲ့ ပကၡအလွဴ လွဴဒါန္းျခင္း
၅။ ဝါဆုိသကၤန္း ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းျခင္း
၆။ ေရတြင္းေရကန္ တူးေဖာ္လွဴဒါန္းျခင္း
၇။ ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္ လွဴဒါန္းျခင္း တုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီအလွဴေတြထဲက နံပါတ္ (၅)အလွဴဟာ ဝါဆုိသကၤန္းအလွဴျဖစ္ၿပီး ဒီခုႏွစ္မ်ိဳးထဲက တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ စဲြၿမဲေအာင္ ထိန္းသိမ္းျပဳလုပ္ထားမယ္ဆုိရင္ ဒုတိယဘဝမွာ အပါယ္မလားဘူးလုိ႔ ဆုိျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ အထူးသတိျပဳရမွာက ဒီဝါဆုိသကၤန္းအလွဴကုိ လုပ္ထားေပမယ့္ တစ္ျခားအပါယ္လားေစတဲ့ အကုသုိလ္ေတြက အားႀကီးေနမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အပါယ္လားႏုိင္ပါေသးတယ္။ တစ္ျခားအကုသုိလ္ေတြ မရွိဘူးဆုိရင္ေတာ့ ဒီနိဗဒၶအလွဴထဲက တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ျပဳလုပ္ထားသူဟာ အပါယ္မလားႏုိင္ဘူးလုိ႔ ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဝါဆုိသကၤန္း လွဴဒါန္းရက်ိဳးလုိ႔ သီးသန္႔မဟုတ္ဘဲ သကၤန္းလွဴရက်ိဳးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အ႒ကထာေတြမွာ ဖြင့္ျပထားတာကေတာ့ သကၤန္းအလွဴဟာ အမ်ိဳးသားမ်ားအတြက္ ဘုရားတစ္ဆူဆူရဲ႕ အထံေတာ္မွာ ဧဟိဘိကၡဳ (ရဟန္းလာေလာ့) အေခၚခံရကာ ရဟန္းအျဖစ္ကုိ ရရွိႏုိင္ျခင္း၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္ ဝိသာခါတုိ႔လုိ တန္ဘုိးအလြန္ႀကီးမားတဲ့ မဟာလတာ တန္ဆာကုိ ဆင္ျမန္းႏုိင္ျခင္း အက်ိဳးထူးတရားေတြကုိလည္း ရရွိေစႏုိင္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ကႎဒဒသုတ္မွာေတာ့ အဝတ္သကၤန္း လွဴဒါန္းတဲ့သူဟာ အဆင္းကုိ လွဴဒါန္းရာေရာက္တဲ့အတြက္ ႐ုပ္အဆင္းအဂၤါ လွပျခင္းအက်ိဳးကုိ ရရွိေစတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

ဆုိလုိတာက ဝါဆုိသကၤန္းစတဲ့ သကၤန္းအလွဴကုိ လွဴဒါန္းရတဲ့ သူေတြဟာ အဆင္းကုိလွဴရာေရာက္သလုိ နိဗဒၶအလွဴ အမ်ိဳးအစားျဖစ္တဲ့အတြက္ စဲြၿမဲတဲ့ ကုသုိလ္ျဖစ္ေစကာ ဒီစိတ္နဲ႔ ေသသြားပါက ေသၿပီးေနာက္မွာ အပါယ္မလားႏုိင္ျခင္း အက်ိဳးထူးကုိ ျဖစ္ေစတဲ့အျပင္ ေနာက္ဆုံးမွာ အမ်ိဳးသားမ်ားအတြက္ ဧဟိဘိကၡဳရဟန္းအျဖစ္၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္ မဟာလတာတန္ဆာကုိ ဆင္ျမန္းခြင့္စတဲ့ အက်ိဳးမ်ားကုိ ျဖစ္ေစေၾကာင္း ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။
၂၁၉-ဝိသာခါဝတၳဳ
၃၄၉။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဗာရာဏသီျပည္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ေတာ္မူသေရြ႕ သီတင္းသံုးေနေတာ္ မူၿပီးလွ်င္ သာဝတၳိျပည္သို႔ အစဥ္အတိုင္း ေဒသစာရီ လွည့္လည္သည္ရွိေသာ္ သာဝတၳိျပည္သို႔ ေရာက္ ေတာ္မူ၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထိုသာဝတၳိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။
ထိုအခါ မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးလ်က္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေန၏၊ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနေသာ မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါကို ျမတ္စြာဘုရားသည္ တရားစကားျဖင့္ (အက်ဳိးစီးပြါးကို) သိျမင္ေစလ်က္ (တရားကို) ေဆာက္ တည္ေစကာ (တရားက်င့္သံုးရန္) ထက္သန္ရႊင္လန္းေစေတာ္မူ၏။
ထိုအခါ မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါသည္ ျမတ္စြာဘုရားက တရားစကားျဖင့္ (အက်ဳိးစီးပြါးကို) သိျမင္ေစလ်က္ (တရားကို) ေဆာက္တည္ေစကာ (တရားက်င့္သံုးရန္) ထက္သန္ရႊင္လန္းေစေတာ္မူၿပီးေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားကို ''အသွ်င္ဘုရား ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းသံဃာႏွင့္အတူ နက္ျဖန္အဖို႔ အကြၽႏု္ပ္၏ ဆြမ္းကို လက္ခံေတာ္မူပါ''ဟု ေလွ်ာက္၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဆိတ္ဆိတ္ေနသျဖင့္ လက္ခံ ေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ မိဂါရမာတာ မည္ေသာ ဝိသာခါသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ လက္ခံေတာ္မူျခင္းကို သိ၍ ေနရာမွ ထကာ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ အ႐ိုအေသျပဳကာ ဖဲခြါသြားေလ၏။
ထိုအခါ၌ ထိုညဥ့္လြန္ေသာ္ ေလးကြၽန္းလံုးႏွံ႕ေသာ မိုးႀကီးရြာ၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည့္ရဟန္းတို႔ကို ''ရဟန္းတို႔ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ ရြာသကဲ့သို႔ ထို႔အတူ ေလးကြၽန္းလံုးတို႔၌ ရြာ၏၊ ရဟန္း တို႔ ကိုယ္ကို မိုးေရခံကုန္ေလာ့၊ ဤမိုးႀကီးသည္ကား ေနာက္ဆံုးျဖစ္ေသာ ေလးကြၽန္းလံုးကို ႏွံ႕ေသာ မိုးႀကီးေပတည္း''ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
''အသွ်င္ဘုရား ေကာင္းပါၿပီ''ဟု ထိုရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဝန္ခံ၍ သကၤန္းကို ခ်ထားကုန္လ်က္ ကိုယ္ကို မိုးေရခံကုန္၏။ ထိုအခါ မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါသည္ မြန္ျမတ္ေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ကို စီရင္ေစၿပီးလွ်င္ ကြၽန္မကို ''ဟယ္ ကြၽန္မ သြားေခ်၊ အရံေက်ာင္းေတာ္သို႔ သြား၍ အသွ်င္ဘုရား အခ်ိန္တန္ပါၿပီ၊ ဆြမ္းျပင္ၿပီးပါၿပီဟု (ျမတ္စြာဘုရားအား) အခ်ိန္တန္ေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ ေလေလာ့''ဟု ေစလႊတ္လိုက္၏။
''အရွင္မ ေကာင္းပါၿပီ''ဟု ဆို၍ ထိုကြၽန္မသည္ မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါအား ဝန္ခံ၍ အရံ ေက်ာင္းေတာ္သို႔ သြားသည္ရွိေသာ္ သကၤန္းကို ခ်ထားကုန္လ်က္ ကိုယ္ကို မိုးေရခံေနကုန္ေသာ ရဟန္း တို႔ကို ျမင္၍ ''အရံေက်ာင္းေတာ္၌ ရဟန္းတို႔ မရွိကုန္၊ အာဇီဝကတို႔သည္ ကိုယ္ကို မိုးေရခံကာ ေနကုန္၏''ဟု (မွတ္ထင္ကာ) မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါထံသို႔ သြားၿပီးလွ်င္ မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါကို ''အရွင္မ အရံေက်ာင္းေတာ္၌ ရဟန္းတို႔ မရွိကုန္၊ အာဇီဝကတို႔သည္ ကိုယ္ကို မိုးေရခံကာ ေနပါကုန္၏''ဟု ေျပာဆို၏။
ထိုအခါ ပညာရွိ၍ လိမၼာေသာ လ်င္ေသာ ပညာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါအား ''စင္စစ္ အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ သကၤန္းကို ခ်ထားကုန္လ်က္ ကိုယ္ကို မိုးေရခံကာ ေနကုန္လတၱံ႕၊ ထိုမလိမၼာေသာ ကြၽန္မသည္ အရံေက်ာင္းေတာ္၌ ရဟန္းတို႔ မရွိကုန္၊ အာဇီဝကတို႔သည္ ကိုယ္ကို မိုးေရ ခံကာ ေနကုန္၏ဟု မွတ္ထင္ဟန္ရွိ၏''ဟု အၾကံျဖစ္၏။
ထို႔ေနာက္ ကြၽန္မကို ''ဟယ္ကြၽန္မ သြားေခ်ဦး၊ အရံေက်ာင္းေတာ္သို႔ သြားၿပီးလွ်င္ အသွ်င္ဘုရား အခ်ိန္တန္ပါၿပီ၊ ဆြမ္းျပင္ၿပီးပါၿပီ''ဟု (ျမတ္စြာဘုရားအား) အခ်ိန္တန္ေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ေလေလာ့ဟု ေစလႊတ္လိုက္၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန္းတို႔သည္ ကိုယ္ကို ခ်မ္းေအးေအာင္ ျပဳျပင္ၿပီးလွ်င္ ခံ့က်န္းေသာ ကိုယ္ရွိကုန္သည္ ျဖစ္၍ သကၤန္းတို႔ကို ယူကုန္လ်က္ ေက်ာင္းသို႔ ဝင္ကုန္၏။
ထိုအခါ၌ ကြၽန္မသည္ အရံေက်ာင္းေတာ္သို႔ သြား၍ ရဟန္းတို႔ကို မျမင္သည္ရွိေသာ္ ''အရံေက်ာင္း ေတာ္၌ ရဟန္းတို႔ မရွိကုန္၊ အရံေက်ာင္းေတာ္သည္ ဆိတ္ၿငိမ္၏''ဟု (မွတ္ထင္ကာ) မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါ ထံသို႔ သြားၿပီးလွ်င္ မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါကို ''အရွင္မ အရံေက်ာင္းေတာ္၌ ရဟန္းတို႔ မရွိကုန္၊ အရံေက်ာင္းေတာ္သည္ ဆိတ္ၿငိမ္၏''ဟု ေျပာဆို၏။
ထိုအခါ ပညာရွိ၍ လိမၼာေသာ လ်င္ေသာ ပညာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါအား ''စင္စစ္ အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ ကိုယ္ကို ခ်မ္းေအးေအာင္ ျပဳကုန္လ်က္ ခံ့က်န္းေသာ ကိုယ္ရွိကုန္သည္ ျဖစ္၍ သကၤန္းတို႔ကို ယူကာ ေက်ာင္းတြင္းသို႔ ဝင္ကုန္သည္ ျဖစ္လိမ့္မည္၊ ထိုမလိမၼာေသာ ကြၽန္မသည္ အရံေက်ာင္း ေတာ္၌ ရဟန္းတို႔ မရွိကုန္၊ အရံေက်ာင္းေတာ္သည္ ဆိတ္ၿငိမ္၏ဟု မွတ္ထင္ဟန္ ရွိ၏''ဟု အၾကံျဖစ္၏။
ထို႔ေနာက္ ကြၽန္မကို ''ဟယ္ ကြၽန္မ သြားေခ်ဦး၊ အရံေက်ာင္းေတာ္သို႔ သြားၿပီးလွ်င္ အသွ်င္ဘုရား အခ်ိန္တန္ပါၿပီ၊ ဆြမ္းျပင္ၿပီးပါၿပီဟု (ျမတ္စြာဘုရားအား) အခ်ိန္တန္ေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ထားေလေလာ့''ဟု ေစလႊတ္လိုက္ျပန္၏။
၃၅ဝ။ ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟန္းတို႔ကို ''ရဟန္းတို႔ သပိတ္သကၤန္းကို ျပင္ဆင္ကုန္ ေလာ့၊ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးရန္ အခ်ိန္တန္ၿပီ''ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ''အသွ်င္ဘုရား ေကာင္းပါၿပီ''ဟု ထိုရဟန္း တို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဝန္ခံကုန္၏။
ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နံနက္အခ်ိန္၌ သကၤန္းကို ျပင္ဝတ္၍ သပိတ္သကၤန္းကို ယူကာ့အားရွိေသာ ေယာက်္ားသည္ ေကြးထားေသာ လက္ေမာင္းကို ဆန္႔တန္းသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ဆန္႔ ထားေသာ လက္ကို ေကြးသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ထို႔အတူသာလွ်င္ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္မွ ကြယ္ခဲ့၍ မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါ၏ တံခါးမုခ္၌ ထင္ရွားျဖစ္ေတာ္မူ၏၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ခင္းထားေသာ ေနရာ၌ ရဟန္းသံဃာႏွင့္အတူ ထိုင္ေနေတာ္မူ၏။
ထိုအခါ မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါသည္ ''အခ်င္းတို႔ ျမတ္စြာဘုရား၏ တန္ခိုးအာႏုေဘာ္ႀကီးသည္၏ အျဖစ္သည္ အံ့ဖြယ္ရွိေပစြတကား၊ အခ်င္းတို႔ မျဖစ္ဘူးျမဲ ျဖစ္ေပစြတကား၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပုဆစ္ဒူးအတိုင္း အရွည္ရွိေသာ ေရအလ်ဥ္တို႔သည္ စီးေနပါကုန္လ်က္ ခါးအတိုင္းအရွည္ရွိေသာ ေရအလ်ဥ္ တို႔သည္ စီးေနပါကုန္လ်က္ တစ္ပါးေသာ ရဟန္း၏ေသာ္လည္း ေျခတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ သကၤန္းတို႔သည္လည္းေကာင္း မစိုစြတ္ကုန္''ဟု ရႊင္လန္းဝမ္းေျမာက္သည္ ျဖစ္၍ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ ရဟန္းသံဃာ ကို မြန္ျမတ္ေသာ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ျဖင့္ ေရာင့္ရဲသည္တိုင္ေအာင္ တားျမစ္သည္တိုင္ေအာင္ ကိုယ္တိုင္လုပ္ေကြၽး ၍ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးၿပီး၍ သပိတ္ေတာ္မွ လက္ကို ဖယ္ၿပီးေသာအခါ တစ္ခုေသာ ေနရာ ၌ ထိုင္ေနေသာ မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါသည္ ျမတ္စြာဘုရားကို ''အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ရွစ္ပါးေသာ ဆုတို႔ကို ေတာင္းလိုပါ၏''ဟု ေလွ်ာက္၏။ ဝိသာခါ ျမတ္စြာဘုရား တို႔သည္ ဆုေပးျခင္းမွ လြန္ေျမာက္ကုန္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူရာ) အသွ်င္ဘုရား အပ္လည္း အပ္ပါ၏၊ အျပစ္လည္း မရွိပါဟု ေလွ်ာက္၏။ ဝိသာခါ ဆိုေလာ့ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
------
ဝိသာခါေတာင္းေသာ ဆု (၈) ပါး
အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္- (၁) သံဃာေတာ္အား အသက္ထက္ဆံုး မိုးေရခံသကၤန္းကို လွဴလိုပါ၏။ (၂) ဧည့္သည္အာဂႏၲဳတို႔အား ဆြမ္းလွဴလိုပါ၏။ (၃) ခရီးသြားရဟန္းတို႔အား ဆြမ္းလွဴလိုပါ၏။ (၄) သူနာရဟန္းတို႔အား ဆြမ္းလွဴလိုပါ၏။ (၅) သူနာျပဳရဟန္းတို႔အား ဆြမ္းလွဴလိုပါ၏။ (၆) သူနာရဟန္းတို႔အား ေဆးလွဴလိုပါ၏။ (၇) အျမဲယာဂုလွဴလိုပါ၏။ (၈) ဘိကၡဳနီသံဃာအား ေရသႏုပ္ကို လွဴလိုပါ၏ဟု (ေလွ်ာက္၏)။ ဝိသာခါ သင္သည္ အဘယ္သို႔ေသာ အက်ဳိးထူးကို ေကာင္းစြာ ျမင္၍ ငါ့အား ရွစ္ပါးေသာ ဆုတို႔ကို ေတာင္းသနည္းဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။
အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ယခုအခါ ကြၽန္မကို ''ဟယ္ ကြၽန္မ သြားေခ်၊ အရံေက်ာင္းေတာ္သို႔ သြား၍ အသွ်င္ဘုရား အခ်ိန္တန္ပါၿပီ၊ ဆြမ္းျပင္ၿပီးပါၿပီဟု (ျမတ္စြာဘုရားအား) အခ်ိန္တန္ေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ေလေလာ့''ဟု ေစလႊတ္လိုက္ပါသည္။ အသွ်င္ဘုရား ထိုအခါ ကြၽန္မသည္ အရံေက်ာင္းေတာ္သို႔ သြားသည္ရွိေသာ္ သကၤန္းကို ခ်ထားကုန္လ်က္ ကိုယ္ကို မိုးေရခံေနကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔ကို ျမင္၍ ''အရံေက်ာင္းေတာ္၌ ရဟန္းတို႔ မရွိကုန္၊ အာဇီဝကတို႔သည္ ကိုယ္ကို မိုးေရခံကာ ေနကုန္၏''ဟု (မွတ္ ထင္ကာ) အကြၽႏု္ပ္ထံသို႔ လာၿပီးလွ်င္ အကြၽႏု္ပ္ကို ''အရွင္မ အရံေက်ာင္းေတာ္၌ ရဟန္းတို႔ မရွိပါကုန္၊ အာဇီဝကတို႔သည္ ကိုယ္ကို မိုးေရခံကာ ေနပါကုန္၏''ဟု ေျပာၾကားပါသည္။
အသွ်င္ဘုရား အဝတ္မဆီးအခ်ည္းႏွီး ေနျခင္းသည္ မစင္ၾကယ္ပါ၊ စက္ဆုပ္ဖြယ္ ရြံ႕ရွာဖြယ္ ျဖစ္ပါသည္။ အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤအက်ဳိးကိုေကာင္းစြာ ျမင္သည္ျဖစ္၍ သံဃာေတာ္အား အသက့္ထက္ဆံုး မိုးေရခံသကၤန္းကို လွဴလိုပါ၏။
အသွ်င္ဘုရား ထို႔ျပင္လည္း ဧည့္သည္အာဂႏၲဳျဖစ္ေသာ ရဟန္းသည္ ခရီးကို မကြၽမ္းက်င္သည္ ျဖစ္၍ ဆြမ္းခံအပ္, မခံအပ္ေသာ အိမ္ကို မသိသျဖင့္ ပင္ပန္းစြာ ဆြမ္းခံရပါ၏၊ ထိုဧည့္သည္ အာဂႏၲဳ ရဟန္းသည္ အကြၽႏု္ပ္၏ အာဂႏၲဳတို႔အား လွဴေသာ ဆြမ္းကို စားၿပီးမွ ခရီးကို သိသည္ျဖစ္၍ ဆြမ္းခံ အပ္, မခံအပ္ေသာ အိမ္ကို သိသျဖင့္ မပင္ပန္းဘဲ ဆြမ္းခံရပါလိမ့္မည္၊ အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤအက်ဳိးကို ေကာင္းစြာ ျမင္သည္ျဖစ္၍ အသက္ထက္ဆံုး ဧည့္သည္အာဂႏၲဳရဟန္းသံဃာအား ဆြမ္းလွဴ ရန္ အလိုရွိပါသည္။
အသွ်င္ဘုရား ထို႔ျပင္လည္း ခရီးသြားရဟန္းသည္ မိမိဆြမ္းကို ရွာရသည္ရွိေသာ္ အေဖာ္ကုန္သည္မွလည္း က်န္ရစ္ပါလိမ့္မည္၊ သြားလိုေသာ ေက်ာင္းသို႔ အခ်ိန္အခါမဲ့၌ ေရာက္ပါလိမ့္မည္၊ ပင္ပန္း စြာ ခရီးရွည္ သြားရပါလိမ့္မည္။ ထိုရဟန္းသည္ အကြၽႏု္ပ္၏ ခရီးသြားရဟန္းတို႔အား လွဴေသာ ဆြမ္းကို စားၿပီးမွ သြားရေသာ္ အေဖာ္ကုန္သည္မွ မက်န္ဘဲရွိပါလိမ့္မည္၊ သြားလိုေသာ ေက်ာင္းသို႔ အခ်ိန္အခါ၌ ေရာက္ပါလိမ့္မည္၊ မပင္ပန္းဘဲ ခရီးရွည္ သြားႏိုင္ပါလိမ့္မည္၊ အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤအက်ဳိးကို ေကာင္းစြာ ျမင္သည္ျဖစ္၍ အသက္ထက္ဆံုး ခရီးသြားရဟန္းသံဃာအား ဆြမ္းလွဴရန္ အလိုရွိပါသည္။
အသွ်င္ဘုရား ထို႔ျပင္လည္း နာဖ်ားေသာ ရဟန္းအား ေလ်ာက္ပတ္ေသာ ေဘာဇဥ္တို႔ကို မရျခင္းေၾကာင့္ အနာေသာ္လည္း တိုးပြားပါလိမ့္မည္၊ ေသျခင္းေသာ္လည္း ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ အကြၽႏု္ပ္၏ သူနာ ရဟန္းတို႔အား လွဴေသာ ဆြမ္းကို စားရေသာ ထိုရဟန္းအား အနာသည္ မတိုးပြါးလတၱံ႕၊ ေသျခင္းသည္လည္း မျဖစ္လတၱံ႕၊ အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤအက်ဳိးကို ေကာင္းစြာ ျမင္သည္ျဖစ္၍ အသက္ထက္ ဆံုး သူနာရဟန္းသံဃာအား ဆြမ္းကို လွဴရန္ အလိုရွိပါသည္။
အသွ်င္ဘုရား ထို႔ျပင္လည္း သူနာျပဳရဟန္းသည္ မိမိဆြမ္းကို ရွာရသည္ရွိေသာ္ နာဖ်ားေသာ ရဟန္း၏ ဆြမ္းကို ေနျမင့္မွ ေဆာင္ရလတၱံ႕၊ ဆြမ္းငတ္ျပတ္လတၱံ႕၊ ထိုသူနာျပဳရဟန္းသည္ အကြၽႏု္ပ္၏ သူနာျပဳရဟန္းတို႔အား လွဴေသာ ဆြမ္းကို စားရေသာ္ နာဖ်ားေသာ ရဟန္း၏ ဆြမ္းကို ေစာေစာေဆာင္ ႏိုင္ပါလတၱံ႕၊ ဆြမ္းငတ္ျပတ္ျခင္း မျဖစ္ပါလတၱံ႕၊ အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤအက်ဳိးကို ေကာင္းစြာ ျမင္သည္ ျဖစ္၍ အသက္ထက္ဆံုး သူနာျပဳရဟန္းသံဃာအား ဆြမ္းကို လွဴရန္ အလိုရွိပါသည္။
အသွ်င္ဘုရား ထို႔ျပင္လည္း နာဖ်ားေသာ ရဟန္းအား ေလ်ာက္ပတ္ေသာ ေဆးတို႔ကို မရျခင္းေၾကာင့္ အနာေသာ္လည္း တိုးပြါးပါလတၱံ႕၊ ေသျခင္းေသာ္လည္း ျဖစ္ပါလတၱံ႕၊ အကြၽႏု္ပ္၏ သူနာတို႔အား လွဴေသာ ေဆးကို စားရေသာ ထိုရဟန္းအား အနာသည္လည္း မတိုးပြါးပါလတၱံ႕၊ ေသျခင္းသည္လည္း မျဖစ္ပါလတၱံ႕၊ အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤအက်ဳိးကို ေကာင္းစြာ ျမင္သည္ျဖစ္၍ အသက္ထက္ဆံုး သူနာရဟန္းသံဃာအား ေဆးလွဴရန္ အလိုရွိပါသည္။
အသွ်င္ဘုရား ထို႔ျပင္လည္း ျမတ္စြာဘုရားသည္ အႏၶကဝိႏၵရြာ၌ ဆယ္ပါးေသာ အက်ဳိးတို႔ကို ျမင္ေတာ္မူသျဖင့္ ယာဂုကို ခြင့္ျပဳေတာ္မူ၏၊ အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ထိုဆယ္ပါးေသာ အက်ဳိးတို႔ကို ေကာင္းစြာ ျမင္သည္ျဖစ္၍ သံဃာေတာ္အား အသက္ထက္ဆံုး အျမဲယာဂုလွဴရန္ အလိုရွိပါ၏။
အသွ်င္ဘုရား ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းမိန္းမတို႔သည္ အစီရဝတီျမစ္၌ ျပည့္တန္ဆာမတို႔ႏွင့္ အတူ အဝတ္မဆီးအခ်ည္းအႏွီးျဖင့္ တစ္ခုတည္းေသာ ေရဆိပ္၌ ေရခ်ဳိးကုန္၏၊ အသွ်င္ဘုရား ထိုျပည့္တန္ဆာမ တို႔သည္ ရဟန္းမိန္းမတို႔ကို ''အသွ်င္မတို႔ ငယ္ကုန္ေသာ သင္တို႔သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ အက်င့္ကို က်င့္ကုန္သနည္း၊ ကာမဂုဏ္တို႔ကို ခံစားသင့္ေသးသည္ မဟုတ္ကုန္ေလာ၊ အိုမင္းေသာ အခါ၌ က်င့္ကုန္ ေလာ့၊ ဤသို႔ က်င့္သည္ရွိေသာ္ သင္တို႔အား ႏွစ္ပါးေသာ အက်ဳိးတို႔ကို ယူအပ္သည္ ျဖစ္ကုန္လတၱံ႕''ဟု ျပက္ရယ္ဆိုပါ၏။
အသွ်င္ဘုရား ထိုရဟန္းမိန္းမတို႔သည္ ျပည့္တန္ဆာမတို႔က ျပက္ရယ္ျပဳအပ္ကုန္သည္ ျဖစ္၍့မ်က္ႏွာမသာယာ ျဖစ္ရပါကုန္သည္၊ အသွ်င္ဘုရား မိန္းမအား အဝတ္မဆီးအခ်ည္းႏွီး ေနျခင္းသည္ မစင္ ၾကယ္ပါ၊ စက္ဆုပ္ ရြံရွာဖြယ္ ျဖစ္ပါ၏၊ အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤအက်ဳိးကို ေကာင္းစြာ ျမင္သည္ ျဖစ္၍ ဘိကၡဳနီသံဃာအား အသက္ထက္ဆံုး ေရသႏုပ္လွဴရန္ အလိုရွိပါသည္ဟု (ေလွ်ာက္၏)။
၃၅၁။ ဝိသာခါ သင္သည္ အဘယ္အာနိသင္ကို ေကာင္းစြာ ျမင္သည္ျဖစ္၍ ငါ့အား ရွစ္ပါးေသာ ဆုတို႔ကို ေတာင္းသနည္းဟု (ေမးေတာ္မူ၏)။
အသွ်င္ဘုရား ဤသာသနာေတာ္၌ ဝါမွကြၽတ္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားကို ဖူးေျမာ္ရန္ သာဝတၳိျပည္သို႔ လာကုန္လတၱံ႕၊ ထိုရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ''အသွ်င္ဘုရား ဤမည္ေသာ ရဟန္းကား ေသပါၿပီ၊ ထိုရဟန္း၏ လားရာဂတိကား အဘယ္ပါနည္း၊ တမလြန္၌ ျဖစ္ျခင္းကား အဘယ္ပါနည္း (အကြၽတ္တရားရျခင္းကား အဘယ္နည္း) ''ဟု ေမးကုန္လတၱံ႕။ ျမတ္စြာ ဘုရားသည္ ထိုကြယ္လြန္ခဲ့ေသာ ရဟန္းကိုေသာတာပတၱိဖိုလ္သို႔ ေရာက္၏ဟူ၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သကဒါဂါမိဖိုလ္သို႔ ေရာက္၏ဟူ၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အနာဂါမိဖိုလ္သို႔ ေရာက္၏ဟူ၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ ေရာက္၏ဟူ၍ေသာ္လည္းေကာင္း ေဟာၾကားေတာ္မူလတၱံ႕။
အကြၽႏု္ပ္သည္ ထိုရဟန္းတို႔ထံ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ ''အသွ်င္ဘုရားတို႔ ထိုအသွ်င္သည္ သာဝတၳိျပည္ သို႔ လာဖူးပါသေလာ''ဟု ေမးအံ့။ ထိုရဟန္းသည္ ''သာဝတၳိျပည္သို႔ လာဖူး၏''ဟု အကြၽႏု္ပ္အား အကယ္၍ ေျပာဆိုကုန္ျငားအံ့၊ ဤသို႔ဆိုေသာအခါ၌ ဧကန္မုခ် ထိုအသွ်င္သည္ ငါ၏ မိုးေရခံသကၤန္းကိုေသာ္လည္း သံုးေဆာင္ဖူး၏၊ ဧည့္သည္တို႔အား လွဴေသာ ဆြမ္းကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ခရီးသြားတို႔အား လွဴေသာ ဆြမ္းကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူနာတို႔အား လွဴေသာ ဆြမ္းကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူနာျပဳ ရဟန္းတို႔အား လွဴေသာ ဆြမ္းကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ နာဖ်ားေသာ ရဟန္းတို႔အား လွဴေသာ ေဆးကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ အျမဲလွဴေသာ ယာဂုကိုေသာ္လည္းေကာင္း သံုးေဆာင္ဖူး၏''ဟု ဆံုးျဖတ္ျခင္းသို႔ ေရာက္ပါအံ့။
ထိုသံုးေဆာင္ဖူးေသာ ရဟန္းကို ေအာက္ေမ့ေသာ အကြၽႏု္ပ္အား ဝမ္းေျမာက္ျခင္း ျဖစ္လတၱံ႕၊ ဝမ္း ေျမာက္ေသာ အကြၽႏု္ပ္အား ႏွစ္သက္ျခင္း ျဖစ္လတၱံ႕၊ ႏွစ္သက္ေသာ စိတ္ရွိေသာ အကြၽႏု္ပ္၏ ကိုယ္သည္ ၿငိမ္းေအးလတၱံ႕၊ ၿငိမ္းေအးေသာ ကိုယ္ရွိေသာ အကြၽႏု္ပ္သည္ ခ်မ္းသာကို ခံစားရလတၱံ႕၊ ခ်မ္းသာေသာ အကြၽႏု္ပ္၏ စိတ္သည္ တည္ၾကည္လတၱံ႕၊ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသည္ အကြၽႏု္ပ္အား ဣေႁႏၵကို ပြါးေစျခင္း ဗိုလ္ကို ပြါးေစျခင္း ေဗာဇၩင္ကို ပြါးေစျခင္း ျဖစ္လတၱံ႕၊ အသွ်င္ဘုရား အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤအက်ဳိးအာနိသင္ ကို ေကာင္းစြာ ျမင္သည္ ျဖစ္၍ ျမတ္စြာဘုရားအား ရွစ္ပါးေသာ ဆုတို႔ကို ေတာင္းပါသည္ဟု (ေလွ်ာက္၏)။
ဝိသာခါ ေကာင္းေပစြ၊ ေကာင္းေပစြ။ ဝိသာခါ သင္သည္ ဤအက်ဳိးအာနိသင္ကို ေကာင္းစြာ ျမင္သည္ ျဖစ္၍ ငါ့အား ရွစ္ပါးေသာ ဆုတို႔ကို ေတာင္းသည္မွာ ေကာင္းေပစြ၊ ဝိသာခါ သင့္အား ရွစ္ပါးေသာ ဆုတို႔ကို ခြင့္ျပဳ၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါကို ဤဂါထာတို႔ျဖင့္ အႏုေမာဒနာ ျပဳေတာ္မူ၏။
'' (ဝိသာခါ) ငါ၏ အၾကင္တပည့္မသည္ ဆြမ္း, အေဖ်ာ္အလွဴကို လွဴ၏၊ လြန္စြာ ဝမ္းေျမာက္၏၊ အက်င့္သီလႏွင့္ ျပည့္စံု၏။ ဝန္တိုျခင္းကို ႏွိပ္စက္လ်က္ နတ္ျပည္၏ အေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ၊ စိုးရိမ္ျခင္းကို ပယ္တတ္ေသာ၊ ခ်မ္းသာကို ေဆာင္တတ္ေသာ အလွဴကို ေပးလွဴ တတ္၏။
ထိုတပည့္မသည္ ကိေလသာျမဴကင္းေသာ၊ အပါယ္သို႔လားေစတတ္သည့္ ကိေလသာလည္း မရွိေသာ အရိယာမဂ္သို႔ ေရာက္၍ နတ္၌ ျဖစ္ေသာ အသက္ရွည္ျခင္းကို ရ၏။ ေကာင္းမႈကို အလိုရွိေသာ၊ ခ်မ္းသာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ၊ နာဖ်ားျခင္းမရွိေသာ ထိုတပည့္မသည္ နတ္ျပည္၌ ၾကာျမင့္စြာ့ေမြ႕ေလ်ာ္ရ၏''ဟု (အႏုေမာဒနာျပဳ ေတာ္မူ၏)။
၃၅၂။ ထို႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မိဂါရမာတာမည္ေသာ ဝိသာခါကို ဤဂါထာတို႔ျဖင့္ အႏုေမာဒနာ ျပဳၿပီးလွ်င္ ေနရာမွ ထကာ ဖဲႂကြေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္း အရာေၾကာင့္ တရားစကားကို ေဟာေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ရဟန္းတို႔ကို ''ရဟန္းတို႔ မိုးေရခံသကၤန္းကိုလည္းေကာင္း ဧည့္သည္တို႔အား လွဴေသာ ဆြမ္းကိုလည္းေကာင္း၊ ခရီးသြားတို႔အား လွဴေသာ ဆြမ္းကိုလည္းေကာင္း၊ သူနာရဟန္းအား လွဴေသာ ဆြမ္းကိုလည္းေကာင္း၊ သူနာျပဳရဟန္းအား လွဴေသာ ဆြမ္းကိုလည္းေကာင္း၊ သူနာအား လွဴေသာ ေဆးကိုလည္းေကာင္း၊ အျမဲလွဴေသာ ယာဂုကိုလည္ေကာင္း၊ ဘိကၡဳနီ သံဃာအား ေရသႏုပ္ကိုလည္းေကာင္း ခြင့္ျပဳ၏''ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
ဝိနည္း မဟာဝါပါဠိေတာ္ျမန္မာျပန္စာအုပ္မွ ဓမၼဒါန ထပ္ဆင့္မွ်ေဝပါသည္။

ဝါဆုိ ဝါကပ္ျခင္းႏွင့္ ဆက္စပ္ ပတ္သက္သမွ်

ဝါကပ္ရန္ ခြင့္ျပဳေတာ္မူျခင္း
၁၈၄။ တစ္ရံေရာအခါ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ ရွဥ့္နက္တို႔အား အစာေကြၽးရာျဖစ္ေသာ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူေသာအခါ ရဟန္းတို႔အား ဝါဆိုဝါကပ္ကို ပညတ္ ေတာ္မမူေသးေသာေၾကာင့္ ရဟန္းတို႔သည္ ေဆာင္း ေႏြ မိုးဥတုသုံးပါးလံုး ေဒသစာရီ လွည့္လည္ၾကကုန္၏။ လူတို႔သည္ သာကီဝင္မင္းသား ဘုရားအႏြယ္ေတာ္ျဖစ္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ''အဘယ္ေၾကာင့္ ေဆာင္း ေႏြ မိုးဥတုသံုးပါးလံုး စိမ္းရွင္ေသာ ျမက္ပင္တို႔ကို နင္းေခ်ကုန္လ်က္ အသက္ဟု ဆိုအပ္ေသာ တစ္ခုေသာ ဣေႁႏၵကို ညႇဥ္းဆဲကာ ေသးငယ္သည့္ မ်ားစြာေသာ သတၱဝါတို႔ကို ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ေစ၍ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ကုန္ဘိသနည္း၊ မေကာင္းသျဖင့္ ေဟာအပ္ေသာ တရားရွိေသာ သာသနာေတာ္မွ တစ္ပါးေသာ အယူရွိေသာ တိတိၴတို႔ေသာ္မွလည္း မိုးလတို႔ပတ္လံုးေၾကာင့္ၾကမဲ့ ကိန္းေအာင္းေနထိုင္ၾကကုန္ေသး၏၊ ငွက္တို႔ေသာ္မွလည္း သစ္ပင္ဖ်ားတို႔၌ အသိုက္ျပဳကာ မိုးလတို႔ပတ္လံုးေၾကာင့္ၾကမဲ့ ျမဲစြဲစြာ ေနၾကကုန္ေသး၏။ ဤသာကီဝင္မင္းသား ဘုရားအႏြယ္ေတာ္ ျဖစ္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ကား ေဆာင္း ေႏြ မိုးဥတုသံုးပါးလံုး စိမ္းရွင္ေသာ ျမက္ပင္တို႔ကို နင္းေခ်ကုန္ လ်က္ အသက္ဟု ဆိုအပ္ေသာ တစ္ခုေသာ ဣေႁႏၵကို ညႇဥ္းဆဲကာ ေသးငယ္သည့္ မ်ားစြာေသာ သတၱဝါ တို႔ကို ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ေစလ်က္ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ကုန္၏''ဟု ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏၊ ႐ႈတ္ခ်ကုန္၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာဆိုၾကကုန္၏။
ရဟန္းတို႔သည္ ကဲ့ရဲ ့႐ႈတ္ခ် အျပစ္ျပ ေျပာဆိုၾကေသာ ထိုလူတို႔၏ စကားကို ၾကားၾကေသာအခါ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္း အရာေၾကာင့္ တရားစကားကို ေဟာေတာ္မူ၍ ရဟန္းတို႔အား ''ရဟန္းတို႔ ဝါကပ္စိမ့္ေသာငွါ ခြင့္ျပဳ၏''ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
ထိုအခါ ရဟန္းတို႔အား ''အဘယ္အခါ၌ ဝါကပ္အပ္ပါသနည္း''ဟု အၾကံျဖစ္၏။ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ ''ရဟန္းတို႔ မိုးလ၌ ဝါကပ္စိမ့္ေသာငွါ ခြင့္ျပဳ၏''ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
ထိုအခါ ရဟန္းတို႔အား ''ဝါကပ္ျခင္းတို႔သည္ အဘယ္မွ် ရွိကုန္သနည္း''ဟု အၾကံျဖစ္၏။ ျမတ္စြာ ဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ ရဟန္းတို႔ ဝါကပ္ျခင္းတို႔သည္ ပုရိမဝါကပ္ျခင္း၊ ပစိၧမဝါကပ္ျခင္းဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိးရွိကုန္၏။ ဝါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔၌ ပုရိမဝါကပ္ရမည္၊ ဝါဆိုလျပည့္ ေန႔မွ တစ္လလြန္ၿပီးေသာ လျပည့္ေက်ာ္တစ္ရက္ 'ဝါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္တစ္ရက္' ေန႔၌ ပစိၧမဝါကပ္ရမည္၊ ရဟန္းတို႔ ဝါကပ္ျခင္းတို႔သည္ ဤႏွစ္မ်ဳိးတို႔တည္းဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
၁ဝ၈-ဝါတြင္း၌ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ျခင္းကို ပယ္ေတာ္မူျခင္းစသည္
၁၈၅။ ထိုအခါ ဆဗၺဂၢီရဟန္းတို႔သည္ ဝါကပ္ၿပီးေနာက္ ဝါတြင္း၌ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ကုန္၏။ လူတို႔သည္ ထိုေရွးအတူပင္လွ်င္ ''သာကီဝင္မင္းသားဘုရားအႏြယ္ေတာ္ျဖစ္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ေဆာင္း ေႏြ မိုးဥတုသံုးပါးလံုး စိမ္းရွင္ေသာ ျမက္ပင္တို႔ကို နင္းေခ်ကုန္လ်က္ အသက္ဟု ဆိုအပ္ေသာ တစ္ခုေသာ ဣေႁႏၵကို ညႇဥ္းဆဲကာ ေသးငယ္သည့္ မ်ားစြာေသာ သတၱဝါတို႔ကို ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ေစ၍ ေဒသစာရီလွည့္လည္ကုန္ဘိသနည္း၊ မေကာင္းသျဖင့္ ေဟာအပ္ေသာ တရားရွိေသာ သာသနာေတာ္မွ တစ္ပါးေသာ အယူရွိေသာ တိတိၴတို႔ေသာ္မွလည္း မိုးလတို႔ပတ္လံုးေၾကာင့္ၾကမဲ့ ကိန္းေအာင္းေနထိုင္ၾကကုန္ေသး၏၊ ငွက္တို႔ေသာ္မွလည္း သစ္ပင္ဖ်ားတို႔၌ အသိုက္ျပဳကာ မိုးလတို႔ ပတ္လံုးေၾကာင့္ၾကမဲ့ စြဲျမဲစြာ ေနၾကကုန္ေသး၏၊ ဤသာကီဝင္မင္းသား ဘုရားအႏြယ္ေတာ္ျဖစ္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ကား ေဆာင္း ေႏြ မိုးဥတုသံုးပါးလံုး စိမ္းရွင္ေသာ ျမက္ပင္တို႔ကို နင္းေခ်လ်က္ အသက္ဟု ဆိုအပ္ေသာ တစ္ခုေသာ ဣေႁႏၵကို ညႇဥ္းဆဲကာ ေသးငယ္သည့္ မ်ားစြာေသာ သတၱဝါတို႔ကို ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ေစလ်က္ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ကုန္၏''ဟု ကဲ့ရ႕ဲကုန္၏၊ ႐ႈတ္ခ်ကုန္၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာ ဆိုၾကကုန္၏။
ရဟန္းတို႔သည္ ကဲ့ရဲ ့ ႐ႈတ္ခ် အျပစ္ျပ ေျပာဆိုၾကေသာ ထိုလူတို႔၏ စကားကို ၾကားၾကသည္ သာတည္း။ အလိုနည္းေသာ ရဟန္းတို႔သည္ ''အဘယ့့့့့့္ေၾကာင့္ ဆဗၺဂၢီရဟန္းတို႔သည္ ဝါကပ္ၿပီးေနာက္ ဝါတြင္း၌ ေဒသစာရီလွည့္လည္ကုန္ဘိသနည္း''ဟု ကဲ့ရ႕ဲကုန္၏၊ ႐ႈတ္ခ်ကုန္၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာဆိုၾကကုန္၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤအေၾကာင္း အရာေၾကာင့္ တရားစကားကို ေဟာေတာ္မူ၍ ရဟန္းတို႔ကို ''ရဟန္း တို႔ ဝါကပ္ၿပီး၍ ပုရိမဝါ သံုးလပတ္လံုးေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပစိၧမဝါ သံုးလပတ္လံုးေသာ္လည္းေကာင္း မေနမူ၍ ေဒသစာရီ မလွည့္လည္ မသြားလာအပ္၊ သြားလာေသာ ရဟန္းအား ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏''ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
၁၈၆။ ထိုအခါ ဆဗၺဂၢီရဟန္းတို႔သည္ ဝါကပ္ျခင္းငွါ အလိုမရွိၾကကုန္။ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤ အေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ ရဟန္းတို႔ ဝါကပ္ရမည္သာတည္း၊ ဝါမကပ္ေသာ ရဟန္းအား ဒုကၠဋ္ အာပတ္ သင့္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
ထိုအခါ ဆဗၺဂၢီရဟန္းတို႔သည္ ထိုဝါကပ္ေသာ ေန႔၌ ဝါကပ္ျခင္းငွါ အလိုမရွိသည္ျဖစ္၍ ဝါမကပ္ လိုေသာ ေစတနာျဖင့္ ေက်ာင္းကို လြန္သြားကုန္၏။ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ ရဟန္းတို႔ ဝါကပ္ေသာ ေန႔၌ ဝါကပ္ျခင္းငွါ အလိုမရွိသည္ျဖစ္၍ ဝါမကပ္လိုေသာ ေစတနာျဖင့္ ေက်ာင္းကို လြန္၍ မသြားအပ္၊ လြန္၍ သြားေသာ ရဟန္းအား ဒုကၠဋ္အာပတ္ သင့္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
ထိုအခါ မဂဓတိုင္းရွင္ ေသနိယမည္ေသာ ဗိမၺိသာရမင္းသည္ ဝါကို ငင္လိုသည္ျဖစ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကယ္၍ အသွ်င္တို႔သည္ လာလတံၱ႕ေသာ လ၌ ဝါသို႔ ကပ္ပါကုန္မူ ေကာင္းေလစြ''ဟု တမန္ေစလႊတ္၏။ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ ''ရဟန္းတို႔ မင္းတို႔၏ အလိုသို႔ လိုက္စိမ့္ေသာငွါ ခြင့္ျပဳ၏''ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
------
၁ဝ၉-ခုနစ္ရက္ျပဳဖြယ္ကို ခြင့္ျပဳေတာ္မူျခင္း
၁၈၇။ တစ္ရံေရာအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ေတာ္မူသေရြ႕ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူၿပီးလွ်င္ အစဥ္အတိုင္း ေဒသစာရီ ႂကြခ်ီေတာ္မူသည္ရွိေသာ္ သာဝတိၴျပည္သို႔ ေရာက္၍ ထိုသာဝတၳိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ေကာသလတိုင္း ဇနပုဒ္တို႔၌ ဥေဒနဥပါသကာသည္ သံဃာကို ရည္မွတ္၍ ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္ေစ၏၊ ထိုဥပါသကာသည္ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အလွဴကို ေပးလွဴျခင္း, တရားေတာ္ကို နာျခင္း, ရဟန္းတို႔ကို ဖူးေျမာ္ျခင္းငွါ အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္၏။ ရဟန္းတို႔သည္ ''ငါ့သွ်င္ ဥပါသကာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဝါကပ္ၿပီးေနာက္ 'ပုရိမဝါသံုးလပတ္လံုးေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပစိၧမဝါသံုးလပတ္လံုးေသာ္လည္းေကာင္း မေနမူ၍ ေဒသစာရီ မသြားလာအပ္'ဟု ပညတ္ေတာ္မူ၏၊ ဥေဒနဥပါသကာသည္ ရဟန္းတို႔ ဝါဆိုေနသည့္အတြင္း ေစာင့္ဆိုင္းေစလိုပါ၏၊ ဝါကြၽတ္သည္ရွိေသာ္ ႂကြလာၾကပါလိမ့္မည္၊ ထိုဥေဒနဥပါသကာအား အေဆာတလ်င္ ေရွာင္တခင္ျပဳဖြယ္ကိစၥ ရွိလွ်င္လည္း ထိုအရပ္၌ ေနေသာ ရဟန္းတို႔၏ အထံ၌ ေက်ာင္းကို လွဴဒါန္းပါေစ''ဟု ေျပာဆိုကုန္၏။
ဥေဒနဥပါသကာသည္ ''အဘယ့္ေၾကာင့္ အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ ငါသည္ ပင့္ဖိတ္အပ္ပါလ်က္ မႂကြလာကုန္ဘိသနည္း၊ ငါသည္ ပစၥည္းေလးပါးကို ေပးလွဴတတ္ေသာ ဒါယာကာတည္း၊ သံဃာ၏ အမႈႀကီးငယ္ကို ျပဳတတ္သူတည္း၊ သံဃာ၏ အလုပ္အေကြၽးတည္း''ဟု ကဲ့ရဲ ့၏၊ ႐ႈတ္ခ်၏၊ အျပစ္ျပ ေျပာဆို၏။
ရဟန္းတို႔သည္ ကဲ့ရဲ ့ ႐ႈတ္ခ် အျပစ္ျပေျပာဆိုေသာ ဥေဒနဥပါသကာ၏ စကားကို ၾကားၾကသည္သာတည္း။ ထိုအခါ၌ ထိုရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤသို႔ေသာ အေၾကာင္းအရာေၾကာင့္ တရားစကားကို ေဟာေတာ္မူ၍ ရဟန္းတို႔ကို ရဟန္းတို႔ ရဟန္းေယာက်္ား ရဟန္းမိန္းမ သိကၡမာန္ သာမေဏေယာက်္ား သာမေဏ မိန္းမ ဥပါသကာေယာက္်ား ဥပါသိကာမိန္းမဟူ၍ ခုနစ္ဦးတို႔ ပင့္ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားစိမ့္ေသာငွါ ခြင့္ျပဳ၏၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားအပ္။ ရဟန္းတို႔ ဤခုနစ္ဦးတို႔ ပင့္ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားစိမ့္ေသာငွါ ခြင့္ျပဳ၏၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားအပ္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
၁၈၈။ ရဟန္းတို႔ ဥပါသကာသည္ သံဃာကို ရည္၍ ေက်ာင္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏၊ ထိုဥပါသကာသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အလွဴကို ေပးလွဴျခင္း, တရားေတာ္ကို နာျခင္း, ရဟန္းတို႔ကို ဖူးေျမာ္ျခင္းငွါ အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ပင့္ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားအပ္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ဥပါသကာသည္ သံဃာကို ရည္၍ တစ္ဖက္ေစာင္းမိုးေသာ ေက်ာင္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ပ။ ျပာသာဒ္ရွည္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ျပာသာဒ္ဦးျပည္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဂူကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ပရိဝုဏ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ တံခါးမုခ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ညီလာခံဇရပ္ တန္ေဆာင္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ မီးတင္းကုပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ကပိၸယကုဋိကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဝစၥကုဋိကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စႀကႍကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စႀကႍဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ေရတြင္းကို တူးေစ၏။ ေရတြင္းဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဇ႐ံုးအိမ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဇ႐ံုးအိမ္ဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ေရကန္ကို တူးေစ၏။ မ႑ပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ အရံကို ျပဳလုပ္ေစ၏။ အရံရာ ကို ျပဳလုပ္ေစ၏။ ထိုဥပါသကာသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ ႂကြ လာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အလွဴကို ေပးလွဴျခင္း, တရားေတာ္ကိုနာျခင္း ရဟန္းေတာ္တို႔ကို ဖူးေျမာ္ျခင္းငွါ အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ပင့္ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားအပ္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ဥပါသကာသည္ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းတို႔ကို ရည္၍။ပ။ တစ္ပါးေသာ ရဟန္းကို ရည္၍ ေက်ာင္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ပ။ တစ္ဖက္ေစာင္းမိုးေသာ ေက်ာင္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ျပာသာဒ္ရွည္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ျပာသာဒ္ဦးျပည္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဂူကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ပရိဝုဏ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ တံခါးမုခ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဆြမ္းစားဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ မီးတင္းကုပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ကပိၸယကုဋိကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဝစၥကုဋိကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စႀကႍကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စႀကႍဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ေရတြင္းကို တူးေစ၏။ ေရတြင္းဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဇ႐ံုးအိမ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဇ႐ံုးအိမ္ဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ေရကန္ကို တူးေစ၏။ မ႑ပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ အရံကို ျပဳလုပ္ေစ၏။ အရံရာကို ျပဳလုပ္ေစ၏။ ထိုဥပါသကာသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊အလွဴကို ေပးလွဴျခင္း, တရား ေတာ္ကိုနာျခင္း, ရဟန္းေတာ္တို႔ကို ဖူးေျမာ္ျခင္းငွါ အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ပင့္ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားအပ္၊ ခုနစ္ရက္ အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ဥပါသကာသည္ ဘိကၡဳနီသံဃာကို ရည္၍။ပ။ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းမိန္းမတို႔ကို ရည္၍။ပ။ တစ္ပါးေသာ ရဟန္းမိန္းမကိုရည္၍။ပ။ မ်ားစြာေသာ သိကၡမာန္တို႔ကိုရည္၍။ပ။ တစ္ေယာက္ေသာ သိကၡမာန္ကိုရည္၍။ပ။ မ်ားစြာေသာ သာမေဏတို႔ကိုရည္၍။ပ။ တစ္ေယာက္ေသာ သာမေဏကိုရည္၍။ပ။ မ်ားစြာေသာ သာမေဏမတို႔ကိုရည္၍။ပ။ တစ္ေယာက္ေသာ သာမေဏမကိုရည္၍ ေက်ာင္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ပ။ တစ္ဖက္ေစာင္းမိုးေသာ ေက်ာင္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ျပာသာဒ္ရွည္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ျပာသာဒ္ဦးျပည္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဂူကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ပရိဝုဏ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ တံခါးမုခ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဆြမ္းစားဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ မီးတင္းကုပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ကပိၸယကုဋိကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စႀကႍကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စႀကႍဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ေရတြင္း ကို တူးေစ၏။ ေရတြင္းဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ေရကန္ကို တူးေစ၏။ မ႑ပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ အရံကို ျပဳလုပ္ေစ၏။ အရံရာကို ျပဳလုပ္ေစ၏။ ထိုဥပါသကာသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္ မူပါကုန္ေလာ့၊ အလွဴကို ေပးလွဴျခင္း, တရားေတာ္ကို နာျခင္း, ရဟန္းေတာ္တို႔ကို ဖူးေျမာ္ျခင္းငွါ အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ပင့္ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားအပ္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရ မည္။
၁၈၉။ ရဟန္းတို႔ ဥပါသကာသည္ မိမိအက်ဳိးငွါ အိမ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ပ။ အိပ္ရာတိုက္ခန္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဘ႑ာတိုက္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စင္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ တန္ေဆာင္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ အိမ္ေစ်းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ အိမ္ေစ်း႐ံုကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ျပာသာဒ္ရွည္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ျပာသာဒ္ဦးျပည္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဂူကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ပရိဝုဏ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ တံခါးမုခ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ညီလာခံအေဆာင္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ မီးတင္းကုပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စဖိုအိမ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စႀကႍကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စႀကႍေဆာင္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ေရတြင္းကို တူးေစ၏။ ေရတြင္းဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ေရကန္ကို တူးေစ၏။ မ႑ပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ အရံကို ျပဳလုပ္ေစ၏။ အရံရာကို ျပဳလုပ္ေစ၏။ သားအားေသာ္လည္း ထိမ္းျမားလို၏။ သမီးအားေသာ္လည္း ထိမ္းျမားလို၏။ နာဖ်ားသည္မူလည္း ျဖစ္၏။ ထင္ရွားေသာ သုတၱန္ကိုမူလည္း ရြတ္အံေန၏၊ ထိုဥပါသကာသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ဤသုတၱန္ မကြယ္မေပ်ာက္ေသးမီ ဤသုတၱန္ကို သင္ၾကားရကုန္လတံၱ႕''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ထိုဥပါသကာအား တစ္ပါးေသာ ျပဳဖြယ္ကိစၥေသာ္လည္း ရွိ၏၊ ထိုဥပါသကာသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္ မူပါကုန္ေလာ့၊ အလွဴကို ေပးလွဴျခင္း, တရားေတာ္ကို နာျခင္း, ရဟန္းေတာ္တို႔ကို ဖူးေျမာ္ျခင္းငွါ အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ပင့္ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားအပ္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
၁၉ဝ။ ရဟန္းတို႔ ဥပါသိကာမသည္ သံဃာေတာ္ကို ရည္၍ ေက်ာင္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏၊ ထိုဥပါသိကာမသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အလွဴကို ေပးလွဴျခင္း, တရားေတာ္ကို နာျခင္း, ရဟန္းေတာ္တို႔ကို ဖူးေျမာ္ျခင္းငွါ အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ပင့္ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားအပ္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ဥပါသိကာမသည္ သံဃာေတာ္ကို ရည္၍ တစ္ဖက္ေစာင္းမိုးေသာ ေက်ာင္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ပ။ ျပာသာဒ္ရွည္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ျပာသာဒ္ဦးျပည္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဂူကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ပရိဝုဏ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ တံခါးမုခ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ညီလာခံဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ မီးတင္းကုပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ကပိၸယကုဋိကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဝစၥကုဋိကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စႀကႍကိုေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စႀကႍေဆာင္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ေရတြင္းကို တူးေစ၏။ ေရတြင္းဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဇ႐ံုးအိမ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဇ႐ံုးအိမ္ေဆာင္ကို ေဆာက္လုပ္ ေစ၏။ ေရကန္ကို တူးေစ၏။ မ႑ပ္ကို ေဆာက္ေစ၏။ အရံကို ျပဳလုပ္ေစ၏။ အရံရာကို ျပဳလုပ္ေစ၏။ ထိုဥပါသိကာမသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ ေလာ့၊ အလွဴကို ေပးလွဴျခင္း, တရားေတာ္ကို နာျခင္း, ရဟန္းေတာ္တို႔ကို ဖူးေျမာ္ျခင္းငွါ အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ပင့္ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရ မည္၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားအပ္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ဥပါသိကာမသည္ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းတို႔ကိုရည္၍။ပ။ တစ္ပါးေသာ ရဟန္းကို ရည္၍။ပ။ ရဟန္းမိန္းမ သံဃာကိုရည္၍။ပ။ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းမိန္းမတို႔ကိုရည္၍။ပ။ တစ္ပါးေသာ ရဟန္းမိန္းမကိုရည္၍။ပ။ မ်ားစြာေသာ သိကၡမာန္တို႔ကိုရည္၍။ပ။ တစ္ေယာက္ေသာ သိကၡမာန္ကို ရည္၍။ပ။ မ်ားစြာေသာ သာမေဏတို႔ကို ရည္၍။ပ။ တစ္ေယာက္ေသာ သာမေဏကို ရည္၍။ပ။ မ်ားစြာေသာ သာမေဏမတို႔ကိုရည္၍။ပ။ တစ္ေယာက္ေသာ သာမေဏမကို ရည္၍။ပ။
၁၉၁။ ရဟန္းတို႔ ဥပါသိကာမသည္ မိမိအက်ဳိးငွါ အိမ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ပ။ အိပ္ရာတိုက္ခန္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဘ႑ာတိုက္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စင္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ တန္ေဆာင္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ အိမ္ေစ်းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ အိမ္ေစ်း႐ံုကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ျပာသာဒ္ရွည္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ျပာသာဒ္ဦးျပည္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဂူကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ပရိဝုဏ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ တံခါးမုခ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ညီလာခံအေဆာင္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ မီးတင္းကုပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စဖိုအိမ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စႀကႍကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စႀကႍေဆာင္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ေရတြင္းကို တူးေစ၏။ ေရတြင္းဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ေရကန္ကို တူးေစ၏။ မ႑ပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ အရံကို ျပဳလုပ္ေစ၏။ အရံရာကို ျပဳလုပ္ေစ၏။ သားအားေသာ္လည္း ထိမ္းျမားလို၏။ သမီးအားေသာ္လည္း ထိမ္းျမားလို၏။ နာဖ်ားသည္မူလည္း ျဖစ္၏။ ထင္ရွားေသာသုတၱန္ကိုမူလည္း ရြတ္အံေန၏၊ ထိုဥပါသိကာမသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏အထံသု႕ိ ''အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ဤသုတၱန္မကြယ္ေပ်ာက္ ေသးမီ ဤသုတၱန္ကို သင္ၾကားရကုန္လတံၱ႕''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ထိုဥပါသိကာမအား တစ္ပါးေသာ ျပဳဖြယ္ကိစၥေသာ္လည္း ရွိ၏၊ ထို ဥပါသိကာမသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏အထံသို႔ ''အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အလွဴကို ေပးလွဴျခင္း, တရားေတာ္ကို နာျခင္း, ရဟန္းတို႔ကို ဖူးေျမာ္ျခင္းငွါ အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ပင့္ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားအပ္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
၁၉၂။ ရဟန္းတို႔ ရဟန္းေယာက်္ားသည္ သံဃာကိုရည္၍။ပ။ ရဟန္းမိန္းမသည္ သံဃာကိုရည္၍။ သိကၡမာန္သည္ သံဃာကိုရည္၍။ သာမေဏသည္ သံဃာကိုရည္၍။ သာမေဏမသည္ သံဃာကိုရည္၍။ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းတို႔ကိုရည္၍။ တစ္ပါးေသာ ရဟန္းကိုရည္၍။ ရဟန္းမိန္းမသံဃာကိုရည္၍။ မ်ားစြာေသာ ရဟန္းမိန္းမတို႔ကိုရည္၍။ တစ္ပါးေသာ ရဟန္းမိန္းမကိုရည္၍။ မ်ားစြာေသာ သိကၡမာန္တို႔ကိုရည္၍။ တစ္ေယာက္ေသာ သိကၡမာန္ကိုရည္၍။ မ်ားစြာေသာ သာမေဏတို႔ကို ရည္၍။ တစ္ေယာက္ေသာ သာမေဏကို ရည္၍။ မ်ားစြာေသာ သာမေဏမတို႔ကို ရည္၍။ တစ္ေယာက္ေသာ သာမေဏမကို ရည္၍ မိမိ၏အက်ဳိးငွါ ေက်ာင္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ပ။ တစ္ဖက္ေစာင္းမိုးေသာ ေက်ာင္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ျပာသာဒ္ရွည္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ျပာသာဒ္ဦးျပည္းကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ဂူကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ပရိဝုဏ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ တံခါးမုခ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ညီလာခံအေဆာင္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ မီးတင္းကုပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ကပိၸယကုဋိကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စႀကႍကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ စႀကႍေဆာင္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ေရတြင္းကို တူးေစ၏။ ေရတြင္းဇရပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ ေရကန္ကို တူးေစ၏။ မ႑ပ္ကို ေဆာက္လုပ္ေစ၏။ အရံကို ျပဳလုပ္ေစ၏။ အရံရာကို ျပဳလုပ္ေစ၏။ ထိုဥပါသိကာမသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အလွဴကို ေပးလွဴျခင္း, တရားေတာ္ကို နာျခင္း, ရဟန္းေတာ္တို႔ကို ဖူးေျမာ္ျခင္းငွါ အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ပင့္ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားအပ္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
------
၁၁ဝ-ငါးဦးတို႔အတြက္ မပင့္ေသာ္လည္း ခြင့္ျပဳျခင္း
၁၉၃။ တစ္ရံေရာအခါ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ နာဖ်ားေန၏၊ ထိုရဟန္းသည္ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ နာဖ်ားေနပါ၏၊ ရဟန္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ရဟန္းတို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္၏။ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ ရဟန္း တို႔ ရဟန္းေယာက်္ား ရဟန္းမိန္းမ သိကၡမာန္ သာမေဏေယာက်္ား သာမေဏမိန္းမဟူေသာ သီတင္း သံုးေဖာ္ ငါးဦးတို႔အတြက္ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားျခင္းငွါ ခြင့္ျပဳ၏၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ နာဖ်ားေန၏၊ ထိုရဟန္းသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ နာဖ်ားေနပါ၏၊ ရဟန္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ရဟန္းတို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳ ဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''သူနာအတြက္ ဆြမ္းကိုျဖစ္ ေစ၊ သူနာျပဳအတြက္ ဆြမ္းကိုျဖစ္ေစ၊ သူနာအတြက္ ေဆးကိုျဖစ္ေစ ရွာမွီးအံ့၊ ေမးေသာ္လည္း ေမးအံ့၊ လုပ္ေကြၽးေသာ္လည္း လုပ္ေကြၽးအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းအား မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းသည္ ျဖစ္၏၊ ထိုရဟန္းသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္အား မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း ျဖစ္ပါ၏၊ ရဟန္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ရဟန္း တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''ထို ရဟန္း၏ မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းကို ၿငိမ္းမူလည္း ၿငိမ္းအံ့၊ ၿငိမ္းေစမူလည္း ၿငိမ္းေစအံ့၊ တရားေဟာျခင္းကို မူလည္း ျပဳအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းအား ေတြးေတာမႈ 'သံသယကုကၠဳစၥ' သည္ ျဖစ္၏၊ ထိုရဟန္းသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္အား ေတြးေတာမႈ 'သံသယကုကၠဳစၥ' ျဖစ္ပါ၏၊ ရဟန္းတို႔သည္ ႂကြလာ ေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ရဟန္းတို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''ထိုရဟန္း၏ ေတြးေတာမႈ 'သံသယကုကၠဳစၥ' ကို ပယ္ေဖ်ာက္မူလည္း ပယ္ေဖ်ာက္အံ့၊ ပယ္ ေဖ်ာက္ေစမူလည္း ပယ္ေဖ်ာက္ေစအံ့၊ တရားေဟာျခင္းကိုမူလည္း ျပဳအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းအား မိစၧာအယူသည္ ျဖစ္၏၊ ထိုရဟန္းသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္အား မိစၧာအယူသည္ ျဖစ္ပါ၏၊ ရဟန္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ရဟန္းတို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္ အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''ထိုရဟန္း၏ မိစၧာအယူကို ေျဖေဖ်ာက္မူလည္း ေျဖေဖ်ာက္အံ့၊ သူတစ္ပါးကိုမူလည္း ေျဖေဖ်ာက္ေစအံ့၊ တရားေဟာျခင္း ကိုမူလည္း ျပဳအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ သံဃာဒိသိသ္အာပတ္သို႔ ေရာက္သည္ျဖစ္၍ ပရိဝါသ္ေနျခင္းငွါ ထိုက္၏၊ ထိုရဟန္းသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ သံဃာဒိသိသ္အာပတ္သို႔ ေရာက္သည္ ျဖစ္၍ ပရိဝါသ္ေနျခင္းငွါ ထိုက္ပါ၏။ ရဟန္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ရဟန္းတို႔၏ ႂကြလာ့ျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''ပရိဝါသ္ေပးျခင္းကိုမူလည္း လုံ႔လျပဳအံ့၊ ကမၼဝါစာမူလည္း ဖတ္ရြတ္အံ့၊ ဂိုဏ္းျပည့္ေသာ္လည္း ျဖစ္အံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ အရင္းသို႔ တစ္ဖန္ျပန္၍ ငင္ျခင္းငွါ ထိုက္၏၊ ထိုရဟန္းသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ အရင္းသို႔ တစ္ဖန္ျပန္၍ ငင္ျခင္းငွါ ထိုက္ပါ၏၊ ရဟန္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ရဟန္းတို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''အရင္းသို႔ တစ္ဖန္ျပန္၍ ငင္ျခင္းကိုမူလည္း လုံ႔လျပဳအံ့၊ ကမၼဝါစာမူလည္း ဖတ္ရြတ္အံ့၊ ဂိုဏ္းျပည့္ေသာ္လည္း ျဖစ္အံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရ မည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ မာနတ္က်င့္ျခင္းငွါ ထိုက္၏၊ ထိုရဟန္းသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ မာနတ္က်င့္ျခင္းငွါ ထိုက္၏၊ ရဟန္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ရဟန္းတို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''မာနတ္ ေပးျခင္းကိုမူလည္း လုံ႔လျပဳအံ့၊ ကမၼဝါစာမူလည္း ဖတ္ရြတ္အံ့၊ ဂိုဏ္းျပည့္ေသာ္လည္းျဖစ္အံ့''ဟု (ႏွလံုး ပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းသည္ အဗာန္သြင္းျခင္းငွါ ထိုက္၏၊ ထိုရဟန္းသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ အဗာန္သြင္းျခင္းငွါ ထိုက္ပါ၏၊ ရဟန္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ရဟန္းတို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''အဗာန္ သြင္းျခင္းကိုမူလည္း လုံ႔လျပဳအံ့၊ ကမၼဝါစာမူလည္း ဖတ္ရြတ္အံ့၊ ဂိုဏ္းျပည့္ေသာ္လည္း ျဖစ္အံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းအား သံဃာသည္ တဇၨနီယကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း နိယႆကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပဗၺာဇနီယကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပဋိသာရဏီယကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း ဥေကၡပနီယကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း ျပဳလို၏၊ ထိုရဟန္းသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''သံဃာသည္ အကြၽႏု္ပ္ အား ကံျပဳလိုပါ၏၊ ရဟန္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ရဟန္းတို႔၏ ႂကြလာေတာ္မူျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''အဘယ္သို႔ေသာ အေၾကာင္းျဖင့္ သံဃာသည္ ကံကိုမူလည္း မျပဳပါအံ့နည္း၊ ေပါ့ေသာကံသို႔မူလည္း ၫြတ္ေစရပါအံ့နည္း''ဟု (ႏွလံုး ပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ထိုရဟန္းအား သံဃာသည္ တဇၨနီယကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ နိယႆကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပဗၺာဇနီယကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပဋိသာရဏီယကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဥေကၡပနီယကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း ျပဳအပ္ၿပီးသည္ ျဖစ္၍၊ ထိုရဟန္းသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''သံဃာသည္ အကြၽႏု္ပ္အား ကံျပဳထားပါ၏၊ ရဟန္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ရဟန္းတို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''အဘယ္သို႔လွ်င္ ေကာင္းစြာ က်င့္ေစရပါအံ့နည္း၊ (မာန္တည္းဟူေသာ) အေမြးကို ခ်ေစရပါအံ့နည္း၊ ဒဏ္မွ ထြက္ေျမာက္ေၾကာင္းအက်င့္ကို က်င့္ေစရပါအံ့နည္း၊ သံဃာသည္ ကံကို ၿငိမ္းေစပါအံ့နည္း''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
၁၉၄။ ရဟန္းတို႔ ရဟန္းမိန္းမသည္ နာဖ်ား၏၊ ထိုရဟန္းမိန္းမသည္ အကယ္၍ ရဟန္း ေယာက်္ားတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ နာဖ်ားပါ၏၊ အသွ်င္တို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''သူနာအတြက္ ဆြမ္းကိုျဖစ္ေစ သူနာျပဳအတြက္ ဆြမ္းကိုျဖစ္ေစ သူနာအတြက္ ေဆးကိုျဖစ္ေစ ရွာမွီးအံ့၊ ေမးေသာ္လည္း ေမးအံ့၊ လုပ္ေကြၽးေသာ္လည္း လုပ္ေကြၽးအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္ အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းမိန္းမအား မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းသည္ ျဖစ္၏၊ ထိုရဟန္းမိန္းမသည္ အကယ္၍ ရဟန္းေယာက်္ားတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္အား မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း ျဖစ္ပါ၏၊ အသွ်င္တို႔သည္ ႂကြလာေတာ္ မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''ထို ရဟန္းမိန္းမ၏ မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းကို ၿငိမ္းမူလည္း ၿငိမ္းအံ႕၊ ၿငိမ္းေစမူလည္း ၿငိမ္းေစအံ့၊ တရားေဟာျခင္းကိုမူလည္း ျပဳအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းမိန္းမအား ေတြးေတာမႈ 'သံသယကုကၠဳစၥ' သည္ ျဖစ္၏၊ ထိုရဟန္းမိန္းမသည္ အကယ္၍ ရဟန္းေယာက်္ားတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္အား ေတြးေတာမႈ 'သံသယကုကၠဳစၥ' ျဖစ္ပါ၏၊ အသွ်င္တို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''ထိုရဟန္းမိန္းမ၏ ေတြးေတာမႈ 'သံသယကုကၠဳစၥ' ကို ပယ္ ေဖ်ာက္မႈလည္း ပယ္ေဖ်ာက္အံ့၊ ပယ္ေဖ်ာက္ ေစမူလည္း ပယ္ေဖ်ာက္ေစအံ့၊ တရားေဟာျခင္းကိုမူလည္း ျပဳအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းမိန္းမအား မိစၧာအယူသည္ ျဖစ္၏၊ ထိုရဟန္းမိန္းမသည္ အကယ္၍ ရဟန္း ေယာက်္ားတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္အား မိစၧာအယူသည္ ျဖစ္ပါ၏၊ အသွ်င္တို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''ထိုရဟန္းမိန္းမ၏ မိစၧာအယူကို ေျဖေဖ်ာက္မူလည္း ေျဖေဖ်ာက္အံ့၊ ေျဖေဖ်ာက္ေစမူလည္း ေျဖေဖ်ာက္ေစအံ့၊ တရားေဟာျခင္းကိုမူလည္း ျပဳအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းမိန္းမသည္ သံဃာဒိသိသ္အာပတ္သို႔ ေရာက္သည္ျဖစ္၍ မာနတ္က်င့္ျခင္းငွါ ထိုက္၏။ ထိုရဟန္းမိန္းမသည္ အကယ္၍ ရဟန္းေယာက်္ားတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ သံဃာ ဒိသိသ္ အာပတ္သို႔ ေရာက္သည္ျဖစ္၍ မာနတ္က်င့္ျခင္းငွါ ထိုက္ပါ၏၊ အသွ်င္တို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့ နည္း။ ''မာနတ္ေပးျခင္းကို လုံ႔လျပဳအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းမိန္းမသည္ အရင္းသို႔ တစ္ဖန္ျပန္၍ ငင္ျခင္းငွါ ထိုက္၏၊ ထိုရဟန္းမိန္းမသည့္အကယ္၍ ရဟန္းေယာက်္ားတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ အရင္းသို႔ တစ္ဖန္ျပန္၍ ငင္ျခင္းငွါ ထိုက္ ပါ၏၊ အသွ်င္တို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''အရင္းသို႔ တစ္ဖန္ျပန္၍ ငင္ျခင္းကို လုံ႔လျပဳအံ့''ဟု (ႏွလံုး ပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းမိန္းမသည္ အဗာန္သြင္းျခင္းငွါ ထိုက္၏၊ ထိုရဟန္းမိန္းမသည္ အကယ္၍ ရဟန္းေယာက်္ားတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ အဗာန္သြင္းျခင္းငွါ ထိုက္၏၊ အသွ်င္တို႔သည္ ႂကြလာ ေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''အဗာန္သြင္းျခင္းကို လုံ႔လျပဳအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရ မည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းမိန္းမအား သံဃာသည္ တဇၨနီယကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ နိယသကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပဗၺာဇနီယကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပဋိသာရဏီယကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဥေကၡပနီယကံ ကိုေသာ္လည္းေကာင္း ျပဳလို၏၊ ထိုရဟန္းမိန္းမသည္ အကယ္၍ ရဟန္းေယာက်္ားတို႔၏ အထံသို႔ ''သံဃာသည္ အကြၽႏု္ပ္အား ကံျပဳလိုပါ၏၊ အသွ်င္တို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္ အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''အဘယ္သို႔ေသာ အေၾကာင္းျဖင့္ သံဃာသည္ ကံကို မျပဳဘဲ ရွိပါအံ့နည္း၊ ေပါ့ေသာ ကံသို႔မူလည္း ၫြတ္ေစရပါအံ့နည္း''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ထိုရဟန္းမိန္းမအား သံဃာသည္ တဇၨနီယကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ နိယႆကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပဗၺာဇနီယကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပဋိသာရဏီယကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း ဥေကၡပနီယကံကိုေသာ္လည္းေကာင္း ျပဳအပ္ၿပီးသည္ ျဖစ္အံ့၊ ထိုရဟန္းမိန္းမသည္ အကယ္၍ ရဟန္းေယာက်္ားတို႔၏ အထံသို႕ ''သံဃာသည္ အကြၽႏု္ပ္အား ကံျပဳထားပါ၏၊ အသွ်င္တို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''အဘယ္ သို႔လွ်င္ ေကာင္းစြာ က်င့္ေစရပါအံ့နည္း၊ (မာန္တည္းဟူေသာ) အေမြးကို ခ်ေစရပါအံ့နည္း၊ ဒဏ္မွ ထြက္ေျမာက္ေၾကာင္း အက်င့္ကို က်င့္ေစရပါအံ႕နည္း၊ သံဃာသည္လည္း ထိုကံကို ၿငိမ္းေစရပါအံ့နည္း''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
၁၉၅။ ရဟန္းတို႔ သိကၡမာန္သည္ နာဖ်ားေန၏၊ ထိုသိကၡမာန္သည္ အကယ္၍ ရဟန္းေယာက်္ား တို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ နာဖ်ားေနပါ၏၊ အသွ်င္တို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္ အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''သူနာအတြက္ ဆြမ္းကိုျဖစ္ေစ၊ သူနာျပဳအတြက္ ဆြမ္းကိုျဖစ္ေစ၊ သူနာအတြက္ ေဆးကိုျဖစ္ေစ ရွာမွီးအံ့၊ ေမးေသာ္လည္း ေမးအံ့၊ လုပ္ေကြၽးေသာ္လည္း လုပ္ေကြၽးအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာ ရမည္။
ရဟန္းတို႔ သိကၡမာန္အား မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းျဖစ္၏။ပ။ သိကၡမာန္အား ေတြးေတာမႈ 'သံသယ ကုကၠဳစၥ' ျဖစ္၏။ သိကၡမာန္အား မိစၧာအယူျဖစ္၏။ သိကၡမာန္အား သိကၡာပ်က္စီး၏၊ ထိုသိကၡမာန္သည္ အကယ္၍ ရဟန္းေယာက်္ားတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏ္ုပ္အား သိကၡာပ်က္စီးပါ၏၊ အသွ်င္တို႔သည္ ႂကြလာေတာ့္မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''သိကၡာေဆာက္တည္ျခင္းကို လုံ႔လျပဳအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ သိကၡမာန္သည္ ပၪၥင္းခံလို၏၊ ထိုသိကၡမာန္သည္ အကယ္၍ ရဟန္းေယာက်္ားတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏ္ုပ္သည္ ပၪၥင္းခံလိုပါ၏၊ အသွ်င္တို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္ အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''ပၪၥင္းခံျခင္းကို မူလည္း လုံ႔လျပဳအံ့၊ ကမၼဝါစာမူလည္း ဖတ္ရြတ္အံ့၊ ဂိုဏ္းျပည့္ေသာ္လည္း ျဖစ္အံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
၁၉၆။ ရဟန္းတို႔ သာမေဏသည္ နာဖ်ားေန၏၊ ထိုသာမေဏသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏ္ုပ္သည္ နာဖ်ားေနပါ၏၊ ရဟန္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ရဟန္းတို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္ အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''သူနာအတြက္ ဆြမ္းကိုျဖစ္ေစ သူနာျပဳ အတြက္ဆြမ္းကိုျဖစ္ေစ သူနာအတြက္ ေဆးကိုျဖစ္ေစ ရွာမွီးအံ့၊ ေမးေသာ္လည္း ေမးအံ့၊ လုပ္ေကြၽးေသာ္လည္း လုပ္ေကြၽးအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာ ရမည္။
ရဟန္းတို႔ သာမေဏအား မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းသည္ ျဖစ္၏။ သာမေဏအား ေတြးေတာမႈ 'သံသယ ကုကၠဳစၥ' ျဖစ္၏။ သာမေဏအား မိစၧာအယူျဖစ္၏။ သာမေဏသည္ ဝါကို ေမးျခင္းငွါ အလိုရွိ၏၊ ထို သာမေဏသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ ဝါကို ေမးျခင္းငွါ အလိုရွိပါ၏၊ ရဟန္း တို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ရဟန္းတို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာရွိပါအံ့နည္း။ ''ေမးေသာ္လည္း ေမးအံ့၊ ေျပာၾကားမူလည္း ေျပာၾကားအံ့''ဟု (ႏွလံုး ပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ သာမေဏသည္ ပၪၥင္းခံလို၏၊ ထိုသာမေဏသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏ္ုပ္သည္ ပၪၥင္းခံလိုပါ၏၊ ရဟန္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ ရဟန္းတို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလို ရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''ပၪၥင္းခံျခင္းကိုမူလည္း လုံ႔လျပဳ အံ့၊ ကမၼဝါစာမူလည္း ဖတ္ရြတ္အံ့၊ ဂိုဏ္းျပည့္ေသာ္လည္း ျဖစ္အံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
၁၉၇။ ရဟန္းတို႔ သာမေဏမသည္ နာဖ်ားေန၏၊ ထိုသာမေဏမသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏ္ုပ္သည္ နာဖ်ားေနပါ၏၊ အသွ်င္တို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္ အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာရွိပါအံ့နည္း။ ''သူနာအတြက္ ဆြမ္းကိုျဖစ္ေစ သူနာျပဳအတြက္ ဆြမ္းကိုျဖစ္ေစ သူနာအတြက္ ေဆးကိုျဖစ္ေစ ရွာမွီးအံ့၊ ေမးေသာ္လည္း ေမးအံ့၊ လုပ္ေကြၽးေသာ္လည္း လုပ္ေကြၽးအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရ မည္။
ရဟန္းတို႔ သာမေဏမအား မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းျဖစ္၏။ပ။ သာမေဏမအား ေတြးေတာမႈ 'သံသယ့ကုကၠဳစၥ' ျဖစ္၏။ သာမေဏမအား မိစၧာအယူျဖစ္၏။ သာမေဏမသည္ ဝါကို ေမးျခင္းငွါ အလိုရွိ၏၊ ထိုသာမေဏမသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ ဝါကို ေမးျခင္းငွါ အလိုရွိပါ၏၊ အသွ်င္တို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''ေမးေသာ္လည္း ေမးအံ့၊ ေျပာၾကားမူလည္း ေျပာၾကားအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ သာမေဏမသည္ သိကၡာေဆာက္တည္လို၏။ ထိုသာမေဏမသည္ အကယ္၍ ရဟန္း တို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏ္ုပ္သည္ သိကၡာေဆာက္တည္လိုပါ၏။ အသွ်င္တို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္တို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာရွိပါအံ့နည္း။ ''သိကၡာ ေဆာက္တည္ျခင္းကို လုံ႔လျပဳအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
------
၁၁၁-ခုနစ္ဦးတို႔အတြက္ မပင့္ေသာ္လည္း ခြင့္ျပဳျခင္း
၁၉၈။ တစ္ရံေရာအခါ ရဟန္းတစ္ပါး၏ အမိသည္ နာဖ်ားေန၏၊ ထိုအမိသည္ သား၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ နာဖ်ားေနပါ၏၊ အကြၽႏု္ပ္၏ သားသည္ ႂကြလာေတာ္မူပါေလာ့၊ သား၏လာျခင္းကို အလို ရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္၏။ ထိုအခါ ထိုရဟန္းအား ''ျမတ္စြာဘုရားသည္ 'သီတင္းသံုးေဖာ္ငါးဦးႏွင့္ ဥပါသကာဥပါသိကာမ ခုနစ္ဦးေသာ သူတို႔အတြက္သာ ပင့္ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ သြားရမည္၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားအပ္။ ငါးဦးေသာ သီတင္းသံုးေဖာ္တို႔အတြက္ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း၊ သြားအပ္သည္သာလွ်င္တည္း'ဟု ပညတ္ေတာ္မူ၏၊ ငါ၏ အမိသည္လည္း နာဖ်ားေန၏၊ ထိုအမိသည္လည္း (ရတနာသံုးပါးကို) ဆည္းကပ္တတ္ေသာ ဥပါသိကာမ မဟုတ္၊ ငါသည္ အဘယ္သို႔ က်င့္ရမည္နည္း''ဟု အၾကံျဖစ္၏။ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ကုန္၏။ ရဟန္းတို႔ ရဟန္းေယာက်္ား ရဟန္းမိန္းမ သိကၡမာန္ သာမေဏေယာက်္ား သာမေဏမိန္းမ အမိ အဖဟူ၍ ခုနစ္ဦးေသာ သူတို႔အတြက္ မပင့္ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားျခင္းငွါ ခြင့္ျပဳ၏၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္း၏ အမိသည္ နာဖ်ားေန၏၊ ထိုအမိသည္ အကယ္၍ သား၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ နာဖ်ားေနပါ၏၊ အကြၽႏု္ပ္၏ သားသည္ ႂကြလာေတာ္မူပါေလာ့၊ သား၏ လာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင္႕ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''သူနာအတြက္ ထမင္းကိုျဖစ္ေစ၊ သူနာျပဳအတြက္ ထမင္းကိုျဖစ္ေစ၊ သူနာအတြက္ ေဆးကိုျဖစ္ေစ ရွာမွီးအံ့၊ ေမးေသာ္လည္း ေမးအံ့၊ လုပ္ေကြၽးေသာ္လည္း လုပ္ေကြၽးအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္း၏ အဖသည္ နာဖ်ားေန၏၊ ထိုအဖသည္ အကယ္၍ သား၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ နာဖ်ားေနပါ၏၊ အကြၽႏု္ပ္၏ သားသည္ ႂကြလာေတာ္မူပါေလာ့၊ သား၏ လာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ မပင္႕ဖိတ္ေသာ္လည္း ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ ပင့္ဖိတ္ပါမူ အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့နည္း။ ''သူနာအတြက္ ထမင္းကိုျဖစ္ေစ၊ သူနာျပဳအတြက္ ထမင္းကို ျဖစ္ေစ၊ သူနာအတြက္ ေဆးကိုျဖစ္ေစ ရွာမွီးအံ့၊ ေမးေသာ္လည္း ေမးအံ့၊ လုပ္ေကြၽးေသာ္လည္း လုပ္ေကြၽးအံ့''ဟု (ႏွလံုးပိုက္၍) သြားရမည္၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
------
၁၁၂- ပင့္ေခၚမွသာ ခြင့္ျပဳျခင္း
၁၉၉။ ရဟန္းတို႔ ရဟန္း၏ အစ္ကိုသည္ နာဖ်ားေန၏၊ ထိုအစ္ကိုသည္ အကယ္၍ ညီျဖစ္ေသာ ရဟန္း၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ နာဖ်ားေနပါ၏၊ အကြၽႏု္ပ္၏ ညီသည္ ႂကြလာေတာ္မူပါေလာ့၊ ညီ၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ပင္႕ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ရက္ အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္သြားရမည္၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားရ၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္း၏ ႏွမသည္ နာဖ်ားေန၏၊ ထိုႏွမသည္ အကယ္၍ ေမာင္၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ နာဖ်ားေနပါ၏၊ အကြၽႏု္ပ္၏ ေမာင္သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါေလာ့၊ ေမာင္၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ပင္႕ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားရ၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္း၏ ေဆြမ်ဳိးသည္ နာဖ်ားေန၏၊ ထိုေဆြမ်ဳိးသည္ အကယ္၍ ရဟန္း၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ နာဖ်ားေနပါ၏၊ အသွ်င္ေကာင္းသည္ ႂကြလာေတာ္မူပါေလာ့၊ အသွ်င္ေကာင္း၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ပင္႕ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ရက္ အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားရ၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ရဟန္းတို႔ ရဟန္းတို႔ႏွင့္ အတူေနသူသည္ နာဖ်ားေန၏၊ ထိုသူသည္ အကယ္၍ ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကြၽႏု္ပ္သည္ နာဖ်ားေနပါ၏၊ အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ ႂကြလာေတာ္မူပါကုန္ေလာ့၊ အသွ်င္ ေကာင္းတို႔၏ ႂကြလာျခင္းကို အလိုရွိပါ၏''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္ျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ပင့္ဖိတ္သည္ရွိေသာ္ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပဳဖြယ္ကိစၥျဖင့္ သြားရမည္၊ မပင့္ဖိတ္ဘဲ မသြားရ၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္။
ထိုစဥ္အခါ၌ သံဃာ၏ ေက်ာင္းသည္ ၿပိဳ၏၊ ဥပါသကာတစ္ေယာက္သည္ ေတာ၌ သစ္ဘ႑ာကို ျဖတ္ေစ၏၊ ထိုဥပါသကာသည္လည္း ရဟန္းတို႔၏ အထံသို႔ ''အကယ္၍ အသွ်င္ေကာင္းတို႔သည္ သစ္ဘ႑ာကို ေဆာင္ေစကုန္ပါမူ အကြၽႏု္ပ္သည္ ထိုသစ္ဘ႑ာကို လွဴပါအံ့''ဟု တမန္ကို ေစလႊတ္၏၊ ျမတ္စြာဘုရားအား ဤအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ၾကကုန္၏။ ရဟန္းတို႔ သံဃာ့ကိစၥျဖင့္ သြားျခင္းကို ခြင့္ျပဳ၏၊ ခုနစ္ရက္အတြင္း ျပန္လာရမည္ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
ဝါဆုိ ဝါကပ္ျခင္းႏွင့္ ဆက္စပ္ ပတ္သက္သမွ်ၿပီး၏။
ဝိနည္း မဟာဝါပါဠိေတာ္ျမန္မာျပန္စာအုပ္မွ ဓမၼဒါန ထပ္ဆင့္မွ်ေဝပါသည္


Myanmar Student Monks Organization in Thailand. Powered by Blogger.