Friday, November 4, 2011

ေနအဝင္ေစာတဲ႔ညေနခါးခါးတစ္ခုရဲ႕ေနာက္မွာ
ညေတြမွာ လေရာင္ မဲ႔သြားေလာက္ေအာင္
ငါ႔အတြက္ေတာ့...
ညေရာင္ဟာ ေမွာင္ ေမွာင္နိုင္လြန္းတယ္
အဒီညေတြေပါ့
နာက်င္မွဳေတြ
ခါးသီးမွဳေတြ
အလြမ္းေတြ တနင့္တပိုးနဲ႔ မ်က္ရည္မိုးေတြ။
တကယ္႔ကို သန္းေခါင္ယံတစ္ခုပါပဲ
ေအာက္တိုဘာကို လက္ျပနွဳတ္ဆက္တဲ႔ေန႔က
သခၤါရျမစ္ထဲမွာ...
စိမ္းျမတဲ့ေတာင္တန္းၾကီးေတြကိုခ်စ္တဲ႔
စိမ္းျမတဲ႔ေတာင္တန္းၾကီးေတြက ခ်စ္တဲ႔ ဒါင္ပန္း
အဲဒီေတာင္တန္းၾကီးေတြကို စြန္႔ခြာသြားျပီဆိုတဲ႔ အေၾကာင္း
ဂုတ္ထိပ္ေခ်ာင္းေရေတြကေတာင္ ေခါင္းမညိတ္ရက္ၾကဘူး...တဲ႔
မႏြမ္းခင္ ေၾကြလြင့္ရတဲ႔ ပန္းတစ္ပြင့္အတြက္
စိမ္းလန္းခြင့္ကို ရွာေဖြေနတဲ႔
သစ္တစ္ပင္ရဲ႔တန္ဖိုးကို ဒီလို ရက္စက္သင့္ပါသလား။
တကယ္ဆို
သူဟာ ျဖဴစင္ရွင္းသန္႔လြန္းတဲ႔ အျမင္႔ပ်ံခ်ိဳးငွက္ျဖဴ
စမ္းတဝါးဝါး ခရီးသြားတို႔တြက္
လင္းလက္ေတာက္ပလြန္းတဲ႔ လမ္းျပၾကယ္စင္
ေနဝင္ေစာသြားတဲ႔ ညေနခါးခါးတစ္ခုမွာေတာ့...
သူခ်စ္တဲ႔ ေတာင္တန္းၾကီးေတြက အေရာင္ေျပာင္းသြားျပီး
အဲဒီညကစ.....
ညေတြဟာ လေရာင္ မရွိၾကေတာ့ဘူး ။    ။
                                                         လိုည္းေႏြေနွာင္း(၁၉၊၁၊၂၀၀၆)
မွတ္ခ်က္  ။    ။ ရွစ္စကၠန္႔ျငိမ္ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

1 comment:

  1. စာေတြက်န္တယ္ (အဲဒီညေတြေပါ႕) အဒီညေတြေပါ႕၊ ခ်စ္တဲ႕ (ဒါင္ပန္း) ဘာပန္းမ်ားပါလဲ ဘုရား

    ReplyDelete

Myanmar Student Monks Organization in Thailand. Powered by Blogger.